ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٢ - ابن الشاطر
شصتم هجرت عازم جنان گرديد و لفظ «سر» هم مادّه تاريخ او است. مشهور علماى رجال آنكه پدرش شاذان نيز كه از اكابر محدّثين ميباشد پسر خليل است و بعضى ديگر، نام پدرش را خليل گفته و شاذان را لقب خليل مىدانند و مطلب چندان اهميتى ندارد و در صورت اقتضا موكول بكتب رجاليّه است.
ابن شاذان- محمد
- بن احمد بن على بن حسن (حسين خ ل) بن شاذان، كوفى قمى، مكنّى به ابو الحسن، از اكابر علماء و فقهاء و مشايخ اماميّه ميباشد كه از اساتيد و مشايخ ابو الفتح كراجكى (متوفّى بسال ٤٤٩ ه ق- تمط) و نجاشى (متوفى بسال ٤٥٠ ه ق- تن) بوده و از تأليفات او است:
١- ايضاح دفائن النواصب در مثالب ٢- البستان يا بستان الكرام ٣- مناقب امير المؤمنين ع كه حاوى صد منقبت از فضائل آن حضرت بوده و از صدوقين نقل اخبار كرده است، شيخ كراجكى نيز همين كتاب را بسال چهار صد و دوازدهم هجرت در محاذى باب مستجار از مسجد الحرام از خود مؤلف كه استادش ميباشد روايت نموده و همين است كه در السنه به مناقب ابن شاذان معروف، تمامى روايات آن از طريق عامّه مأخوذ و در مستدرك الوسائل، همين كتاب مناقب را با كتاب ايضاح مذكور يكى دانسته است، لكن موافق تحقيق عميقى كه در ذريعه كرده هريكى از آنها كتابى مستقّل بوده و موضوع هريكى غير از ديگرى است و شيخ جعفر بن قولويه دايى خود ابن شاذان، يا دايى مادر و يا دايى پدرش بوده است (على الخلاف). اما احمد بن على قاضى قمى، پدر محمد كه نيز بابن شاذان معروف و كنيهاش ابو العباس است از فقها و مشايخ اماميّه و مؤلف كتاب الامالى و زاد المسافر بوده و نجاشى هم بواسطه پسرش محمد مذكور از او روايت مىكند. سال وفات هيچيك از پدر و پسر بدست نيامد، لكن از رجال اوائل قرن پنجم بودهاند.
(ذريعه و ص ٥٧٠ ت و ٥٠٠ مس و ٦٨ هب و كتب رجاليه)
ابن الشاذكونى
سليمان بن داود منقرى بعنوان شاذكونى نگارش دادهايم.
ابن الشاطر
انصارى دمشقى فلكى، از منجّمين و رياضيّين قرن هشتم هجرت ميباشد، زيجى تأليف كرده كه به زيج ابن الشاطر معروف و محل