حضرت زينب كبرى ع بنت حضرت على بن ابيطالب ع و فاطمه زهراء ع، در پنجم جمادى الاولى سال پنجم يا ششم و يا در ماه شعبان سال ششم هجرت متولد و از طرف قرين الشرف حضرت رسالت ص به زينب موسوم گرديد. در اسد الغابه ابن الاثير از صحابه معدود، در مشيخه صدوق از رواة حديثش دانسته و گويد هرآنچه از كلمات حضرت فاطمه را بچندين واسطه از اسمعيل بن مهران روايت مى‌كنم اسماعيل هم با سه واسطه از زينب بنت امير المؤمنين ع از فاطمه ع روايت مينمايد. كنيه‌اش ام الحسن و ام كلثوم، اوصاف و لقبش فاضله و كامله و موثقه و عارفه و عقيله يا عقيله بنى هاشم و عقيله طالبيين و عابده آل على و عالمه غيرمعلمه و صديقه و غير اينها و اين لقب آخرى را محض امتياز از والده معظّمه‌اش كه لقب صديقه كبرى داشته مقيد به كلمه صغرى نموده و صديقه صغرى گويند، چنانچه اصل اسم و كنيه‌اش را نيز محض امتياز از خواهر كهترش كه متحد الاسم و الكنيه بوده‌اند مقيد به كبرى كرده و زينب كبرى و ام كلثوم كبرى گفته و خواهر مذكورش را زينب صغرى و ام كلثوم صغرى نامند.

زينب كبرى بزرگترين دختران حضرت على ع و فاطمه ع ميباشد كه در تحت تربيت پدر و مادر و جدّ امجد و دو برادر، داراى تمامى اخلاق فاضله، در زهد و تقوى و فصاحت و بلاغت و وفور عقل و حسن تدبير و سياست و حيا و عفّت و صبر و توكّل و تسليم و رضا و ديگر مراحل باطنيّه انسانيّه تالى پدر و مادر بود.

خطب بلاغت مشحون آن مخدّره و جرأت و جسارتى كه در منازل كربلا و مجلس يزيد و ابن زياد از آن خاتون معظّمه به بروز آمده در اثبات فضائل و كمالات ساميه‌اش كافى است و بنظر حقيقت شريك اين نهضت محيّر العقول حسينى و رواج مرام مقدّس و خدمات دينيّه متنوعه آن حضرت ميباشد. يحيى مازنى قسم ميخورد كه ساليان دراز در جوار حضرت على و دخترش زينب كبرى بودم و در اين مدت متمادى اصلا قامت آن مخدّره را نديدم و صوت و صداى او را نشنيدم. هروقتى كه اراده زيارت قبر مطهّر جدّش حضرت رسالت ص را داشت در دل شب از خانه بيرون مى‌شد، حضرت على ع‌