ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٥٤ - ابن النقاش- محمد
است كه رئيس الاطبّاى وقت خود بود، در هردو قسمت علمى و عملى طبّ وحيد عصر خود بشمار ميرفت، اكثر اهل فنّ او را بعبارت ابن سيناى ثانى معرفى كرده بلكه در معالجه و قسمت طب به ابن سينا ترجيحش مىدهند و بهمين جهت تبحّر و تمهّر طبّى او ميباشد كه با طبابت شهرت يافته است و الّا در منطق و فقه شافعى و اصول فقه و حديث و بيان و علوم عربيّه نيز يدى طولى داشته و مصنّفاتى در فنون مذكوره بدو منسوب دارند.
در موقع تأليف، قلمهاى تراشيده را نزد او ميگذاشتند او نيز رو بديوار كرده و بدون مراجعه بكتابى از حفظ خاطر و املاى قلبى مينوشته است و از تأليفات او است:
١- الشامل در طب كه با كمال آن موفق نشده است، هشتاد مجلد از آن برآمده و اگر بپايانش مىرسانيد سيصد مجلد ميشد ٢- شرح كليات قانون ابن سينا ٣- شرح هدايه ابن سينا در طب ٤- طريق الفصاحة ٥- موجز القانون در طبّ كه ملخّص قانون ابن سينا بوده و مهمترين كتب طبّيّه است، شروح بسيارى بر آن نوشتهاند كه بهترين آنها شرح نفيس بن عوض كرمانى است (كه ضمن عنوان ناظم الاطبّاء اشاره نموديم). در سال ششصد و هشتاد و هفتم هجرت درگذشته و تمامى خانه و كتابهاى خود را وقف بيمارستان منصورى قاهره نموده بود. يوحنّا بن صليب نصرانى در مرثيهاش گفته است:
و مسائل هل عالم او فاضل |
او ذو محل فى العلى بعد العلاء |
|
فاجبت و النيران تضرم فى الحشا |
اقصر فمذ مات العلا مات العلى |
|