ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٦ - ابن مقله- حسن بن على بن مقله
(قلّت عقل) ابن مقفّع نيز او را بدانجا سوق داد كه براى عبد اللّه بن على عموى منصور خليفه اماننامهاى نوشته و هم قيد كرد كه اگر خود خليفه برخلاف اين اماننامه رفتار كند زنهايش مطلّقه، غلامانش آزاد، اسبهايش توقيف شده و تمامى مسلمين در نقض بيعت خلافت او معذور هستند. خليفه از اين قضيّه خصوصا مسئله بيعت بسيار متألّم و متأثّر شد و سفيان بن معاويه مذكور فوق را بقتل وى بگماشت.
(ص ١٧٢ ف و ٥٠٠ ج ٢ مه و ١٣١ ج ٢ ع و ٩٠ هب و ٤٢ ج ١ فع و ٦٦٩ ج ١ س و ١٤٨ خع و سطر ١٣ ص ٢٧٣ ت و مجلس ٩- امالى سيد مرتضى)
ابن مقله- حسن بن على بن مقله
- يا حسن بن على بن حسين بن مقله، مكنّى به ابو عبد اللّه، معروف به ابن مقله مثل برادر كهترش ابن مقله محمد، وزير مذكور ذيل از مشاهير خطّاطين و ادبا بوده و هردو برادر، تحت تربيت پدرشان على بن مقله بيضاوى شيرازى كه از فضلا و خوشنويسان خط كوفى بوده باكتساب علوم و معارف پرداختهاند، تا آنكه هردو از تحصيلات لازمه فارغ شدند، بالخصوص محمد بترقيات بسيارى نايل و باختراع خطوط نسخ و ثلث و رقاع و ريحانى و غيرها موفّق و حسن نيز اصول آن خطوط اختراعى را از وى ياد ميگرفته است تا آنكه خط هردو برادر در نهايت خوبى با يكديگر برابر شد و هيچ امتيازى مابين خط ايشان نبود بطورى كه در سال چهار صد و هفتم هجرت بحكم قادر باللّه بيست و پنجمين خليفه عباسى (٣٨١- ٤٢٢ ه ق- شفا- تكب) كتابخانه بغداد را بازديد كردند، در آنجا دو قرآن مجيد بخط اين دو برادر حسن و محمد موجود بود كه اوّلى دوازده سال بعد از دويمى بود، ولى قلم و سطور و صفحات آن دو قرآن طورى متفق و شبيه هم بودند كه اصلا امتيازى نداشتند. خطّاط شهير ابن البواب هم كه از حاضرين آن بازديد بوده بعد از تعمق بسيار فقط از كثرت ممارست آنچه بخط محمد بوده گفت كه آن خط ابن مقله محمد وزير ميباشد و آن ديگرى را هركس نوشته بسبك و شيوه او نوشته است. بارى حسن بسال سيصد و سى و هشتم هجرت در هفتاد سالگى درگذشت و بروايتى مخترع