ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٤ - ابن مقفع- عبد اللّه بن مقفع بن مبارك
اسلام كرده و در حوزه مسلمين وارد ميشدند، صدمه اينها باسلام و مسلمين بيشتر از دهريّين و مشركين بود كه بكسوت اسلام ظاهرى و بنام دين صورى از در تدليس وارد و ضعفاى مسلمين را از جادّه حق منحرف ميساختند چنانچه ابن ابى العوجاء سابق الذكر پس از قطع بقتل خود بجعل چهار هزار حديث اقرار آورده است.
سيّد بعد از اين جمله گويد: مشهورين اين فرقه وليد بن يزيد بن عبد الملك، حماد راويه، حماد بن زبرقان، حماد عجرد، عبد اللّه بن المقفّع، عبد الكريم بن ابى العوجاء، بشّار بن برد، مطيع بن اياس، يحيى بن زياد حارثى، صالح بن عبد القدوس ازدى، على بن خليل شيبانى و جمعى ديگر است و بعد از اين جمله بشرح حال اجمالى اشخاص مذكور و زندقه ايشان بهمان ترتيب پرداخته و گويد: اما وليد الحادش مشهور و در عناد دين اسلامى متظاهر و بسيار لاابالى بود، در اطراح شعائر دينيّه از كسى پروا نداشت و در حديث نبوى آمده است كه البتّه مرد وليد نامى بوجود خواهد آمد كه شرّ وى نسبت باين امّت بيشتر از شرّ فرعون باشد نسبت بقوم خودش. نيز تصميم گرفته بود كه بالاى بام خانه كعبه ميخانهاى بنا نمايد و يك بنّاى مجوسى هم در پشتبام كعبه جاى اركان آن ميخانه را مقياس مىگرفته تا مغرب همان روز خبر قتل وليد رسيد. نيز وقتى قرآن مجيد را باز كرده و با تيرش ميزده و ميگفته است:
يذكرنى الحساب و لست ادرى |
احقا ما يقول من الحساب |
|
فقل للّه يمنعنى طعامى |
و قل للّه يمنعنى شرابى |
|