ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٧٩ - ابن اللبودى- محمد بن عبدان
ايشان ميباشد كه در بغداد و اصفهان و مكّه از اكابر و مشايخ وقت استماع حديث نموده و از مشايخ خطيب بغدادى است. خطيب او را بسيار تجليل كرده و با مخزن علم و فضل و ديانت بودنش ستوده و گويد (و العهدة عليه) كه قرآن را بهتر از همه بچندين روايت تلاوت مىنمود، در پنج سالگى حفظش كرده و كتاب الروضة تأليف او است و بسال چهار صد و چهل و ششم هجرت در اصفهان درگذشت.
(ص ١٤٤ ج ١ تاريخ بغداد و ٢٠٧ ج ٣ طبقات الشافعية)
ابن اللبان- محمد بن احمد بن عبد المؤمن
- شافعى اشعرى مصرى، ملقّب به شمس الدين، مكنّى به ابو عبد اللّه، معروف به ابن اللبان، از اكابر علما و فقها و محدّثين قرن هشتم مصر ميباشد كه در اكثر علوم متداوله خصوصا در علوم دينيّه يدى طولى داشته و از تأليفات او است:
١- ازالة الشبهات من الايات و الاحاديث المشتبهات ٢- تربية الام ٣- رد المتشابه الى المحكم كه در بيروت چاپ شده ٤- متشابه القرآن كه همان ردّ المتشابه است. در سال هفتصد و چهل و نهم هجرى قمرى درگذشت و ظاهر كشف الظّنون آنكه لبان لقب پدرش بوده است. (كف و ص ٦٦١ ج ١ س و غيره)
ابن لبان- ورقاء بن اشعر
- بعنوان ابو الكلاب در باب دويم نگارش يافته است.
ابن اللبانة- محمد
- بن عيسى بن لبانه اندلسى لخمى، مكنّى به ابو بكر، معروف به ابن اللبانة، از ادبا و شعراى اندلس بوده و از تأليفات او است:
١- سقيط الدر و لقيط الزهر ٢- مناقل الفتنة ٣- نظم السلوك فى وعظ الملوك و در سال پانصد و هفتم هجرت درگذشت. (كف و ص ٦٦٢ ج ١ س)
ابن اللبودى- محمد بن عبدان
- بن عبد الواحد بن اللبودى، طبيب حكيم دمشقى، مكنّى به ابو عبد اللّه، ملقّب به شمس الدين و نجم الدين، معروف به ابن اللبودى، از مشاهير اطبّاى قرن هفتم هجرت ميباشد كه علاوه بر مهارت طبّى در نجوم و فلسفه و فنون حكمت نيز متبحّر بود، براى تحصيل علم از موطن خود شام ببلاد