امام صادق (ع) مى‌فرمايد: زن به سبب چهار چيز بازگردانده مى‌شود: برص، جذام، جنون، قرن كه همان عفل است، البته مادامى كه با زوجه آميزش نكرده باشد، اگر با او آميزش كرده باشد، ديگر نمى‌تواند (فسخ كند).

شيخ طوسى (ره) مى‌گويد: مراد اين روايت آن است كه هرگاه زوج پس از علم به عيب با زوجه آميزش كند، ديگر نمى‌تواند فسخ كند، اما در صورتى كه بدون آگاهى از عيب او آميزش كند و سپس آگاه شود، در اين فرض در هر صورتى مى‌تواند ازدواج را فسخ كند. (٨)

دليل دوم

محمد بن يعقوب عن عدّة من أصحابنا عن سهل بن زياد عن أحمد بن محمد عن رفاعة ابن موسى عن أبي عبداللّه‌ (ع)، قال: تردّ المرأة من العفل و البرص و الجذام، فأمّا ما سوى ذلك، فلا؛ (٩)

امام صادق (ع) مى‌فرمايد: زن به جهت عفل، برص، جذام و جنون، بازگردانده مى‌شود، و اما به جهت ديگر (عيوب) بازگردانده نمى‌شود.

دليل سوم و چهارم

دو روايت حلبى است كه در بحث جنون زوج آورديم.

في المقنع: و إن تزوّج الرجل امرأة فوجدها قرناء أو عفلاء أو برصاء أو مجنونة أو كان بهازمانة ظاهرة، كان له أن يردّها إلى أهلها بغير طلاق و

(٨) ر.ك: وسائل الشيعه، ج٢١، ص٢١٤، باب آميزش با زن بعد از علم به عيب.
(٩) همان، ص ٢٠٧ به نقل از استبصار .