تلف شود، ضمان بر عهده كودك نيست. اگر ولىّ در حفظ آن كوتاهى كند، بدين صورت كه لقطه را از دست كودك نگيرد تا در دست او تلف شود يا آن را تلف كند، ضمان بر عهده ولىّ است. (٤٠)

كاشف الغطاء نيز گفته است:

... مالى كه طفل و ديوانه مى‌گيرند، در صورت اطلاع ولىّ، مثل اين است كه خود ولىّ آن مال را گرفته باشد، اگر آن مال تلف شود، ولى ضامن آن است. (٤١)

وى در بحث زكات مى‌گويد:

... اگر كودك و ديوانه مقدارى از مالشان را كه زكات به آن تعلق گرفته، از بين ببرند، در صورتى كه ولىّ در حفظ آن كوتاهى كرده باشد، ضمان بر عهده وى است و در صورت عدم كوتاهى، ضمان بر عهده خود آنان است. بنابراين ولىّ بايد از مال آنان عوض زكاتى را كه تلف شده، بپردازد. (٤٢)

شانزدهم، اذن در اتلاف

اذن به اتلاف گاهى از سوى مالك يا قائم مقام او در تصرف مثل وكيل و ولىّ صادر مى‌شود و گاهى از سوى شارع و گاهى نيز از جانب حاكم شرع كه بر هريك، احكامى مترتب است:

١. اذن مالك به اتلاف

اتلاف با اذن مجانى مالك يا جانشين او ، ضمان آور نيست، اما اگر اذن به

(٤٠) تذكرة الفقهاء، ج٢، ص ٢٥٥ (چاپ سنگى).
(٤١) كشف الغطاء، ج٤، ص ٦٠٤.
(٤٢) كشف الغطاء، ج٤، ص ١٤٧.