٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢٣ - فقه در نگاه روشنفكران (١) مسعود امامى

ميرزا فتحعلى آخوند زاده، روشنفكر سرشناس و معاصر ميرزا ملكم خان كه رابطه‌اى صميمى با او داشته است در يكى از نامه‌هاى خود از ملكم مى‌خواهد كه هنگام عزيمتش از اسلامبول به سوى تهران، چند روزى را در تفليس ميهمان او باشد. ملكم نيز درخواست او را اجابت مى‌كند و ايّامى را در سال ١٨٧٢ ميلادى در خانه آخوند زاده در تفليس ميهمان مى‌گردد. آخوند زاده برخى از مطالبى را كه در آن روزها به طور خصوصى از ملكم خان شنيده است به رشته تحرير درآورده و اسناد معتبر و ارزشمندى را در رابطه با اعتقادات و باورهاى حقيقى ميرزا ملكم خان در اختيار آيندگان نهاده است. ميرزا ملكم خان در يكى از آن مجالس، دين را در جهت نابودى عقل معرفى مى‌كند و مى‌گويد:

امروز بسط و خرابى كل دنيا از اين جهت است كه طوايف آسيا عموماً و طوايف يوروپا خصوصاً به واسطه ظهور پيغمبران از اقليم آسيا كه مولد اديانست و از اينجا اديان به يوروپا مستولى شده است و به واسطه مواعظ وصيّان وامامان و نايبان و خلفاى ايشان كه بعد از پيغمبران به ترويج اديان ايشان كوشيده‌اند و در اعتقاد مردم به درجه مقدسى و ولايت رسيده‌اند، عقل انسانى را كه اثرى است از آثار الوهيت و درموجودات سفليه باليقين و در اجرام علويّه على الظاهر وجودى بالاتر از آن متصور نيست به سبب انواع و اقسام اغراض نفسانيه خودشان بالكليّة از درجه شرافت و اعتماد انداخته تا امروز در حبس ابدى نگاه داشته و در امورات و خيالات اصلاً آن را سند و حجت نمى‌شمارند و نقل را هميشه بر آن مرجح و غالب مى‌دانند. (٦)

ملكم خان در گفتارى ديگر، مبارزه با دين را به شيوه مخفيانه به آخوند زاده مى‌آموزد و به او مى‌گويد:

ساكنين مملكت عثمانيه و ايران و قفقاز سه گروهند: يكى يهود، ديگرى نصارا، سيمى مسلمان. تو، ميرزا فتحعلى به دين هيچ يك از ايشان نبايد بچسبى و نبايد به ايشان بگويى كه اعتقاد شما باطل است و شما در ضلالت هستيد... تو بدين


(٦) آخوند زاده، ميرزا فتحعلى، الفباى جديد و مكتوبات، ص ٢٨٨.