وجود ندارد . بدبینی نسبت به جهان ، رنج آور است . بسی دردناک است که آدمی جهان‌ را فاقد احساس و ادراک و هدف بداند . انسانی که خود را فرزند کوچکی از جهان می‌داند و برای خودش هدف قائل است وقتی چنین بیندیشد که جهانی که‌ مرا و فکر مرا بوجود آورده است و هدف داشتن را به من یاد داده است ، خودش هدف ندارد ، سخت به خود می‌لرزد . کسی که فکر می‌کند در جهان‌ عدالت نیست ، در طبیعت تبعیض و ظلم وجود دارد ، اگر همه نعمتهای دنیا را به او بدهند بدبین و ناخشنود خواهد ماند . کوششهای چنین کسی از برای سعادت خود و نیکبختی نوع بشر با هیچگونه‌ دلگرمی و امیدی همراه نیست . وقتی پایه هستی بر ستمگری باشد ، دیگر عدالتخواهی انسان بی معنی است . وقتی اصل جهان ، بی هدف است ، هدف‌ داشتن ما همچون نقش بر آب ، چیزی احمقانه است . اینکه صاحبان ایمان ، از بهترین آرامش و آسایش روانی برخوردارند از آن جهت است که جهان را حکیم و علیم و هدفدار می‌دانند نه گیج و منگ و ابله و بی‌هدف ، آن را عادل و طرفدار حق و اهل حق می‌دانند نه ستمگر و طرفدار ستم و یا بی‌تفاوت . یکتاپرستان ، در مورد بدیها و شرور ، معتقدند که هیچ چیزی حساب نکرده نیست ، بدیها یا کیفری هستند عادلانه یا ابتلائی‌ هستند هدفدار و پاداش آور . اما اشخاص بی ایمان چه می‌کنند ؟ آنان به چه چیز دل خوش می‌دارند ؟ آنان به خود کشی متوسل می‌شوند و به گفته یکی از آنان " مرگ را با شهامت در آغوش می‌کشند " . سازمان بهداشت جهانی ، آماری منتشر کرده و اعلام کرده که آمار خودکشی‌ مخصوصا در میان روشنفکران بالا می‌رود . بر حسب گزارش این سازمان ، در هشت کشور اروپایی ، خودکشی خیلی زیاد شده است . یکی از آن هشت کشور سویس است که ما آن کشور را نمونه خوشبختی می‌انگاریم . در این گزارش‌ آمده است که خودکشی ، سومین عامل مرگ و میر است ، یعنی بیش از سرطان‌ تلفات می‌دهد و متأسفانه در میان طبقه تحصیلکرده بیش از طبقه بیسواد واقع می‌شود . نیز در همین گزارش آمده است که در کشورهای در حال توسعه که در حال از دست دادن ایمان‌اند ، خودکشی زیادتر است . در آلمان غربی هر سال ١٢٠٠٠ نفر به وسیله خودکشی می‌میرند و ٦٠٠٠٠ نفر خودکشی می‌کنند و نجات داده‌ می‌شوند . این است زندگی کسانی که ایمان خویش را به خدای دانا " رب العالمین‌ " از دست داده‌اند .