مانند علی که مجسمه عمل و تقوا و پرهیزکاری است آدمی را شیفته رفتار علی‌ می‌کند ، فکر گناه را از سر او بدر می‌برد ، البته به شرطی که محبتش‌ صادقانه باشد . کسی که علی ( ع ) را بشناسد ، تقوای او را بشناسد ، سوز و گداز او را بداند ، ناله‌های نیمه شبش را بداند و به چنین کسی عشق بورزد محال است که خلاف فرمان او که همیشه امر به تقوا و عمل می‌کرد عمل کند .
هر محبی به خواسته محبوبش احترام می‌گذارد و فرمان او را گرامی می‌دارد .
فرمانبرداری از محبوب ، لازمه محبت صادق است ، لهذا اختصاص به علی ( ع‌ ) ندارد ، محبت صادقانه رسول اکرم نیز چنین است . پس معنی حدیث " « حب علی بن ابی طالب حسنة لا تضر معها سیئة » " این است که محبت علی‌ حسنه‌ای است که مانع ضرر زدن گناه می‌شود ، یعنی مانع راه یافتن گناه‌ می‌شود ، معنایش آن نیست که جاهلان پنداشته‌اند و آن اینکه محبت علی چیزی‌ است که هر گناهی که مرتکب شوی بلا اثر است .
برخی از دراویش از طرفی دعوی دوستی خدا دارند و از طرف دیگر از هر گناهکاری گناهکارترند ، اینان نیز مدعیان دروغگو هستند .
امام صادق ( علیه‌السلام ) می‌فرماید :

تعصی الا له و انت تظهر حبه

هذا لعمری فی الفعال بدیع

لو کان حبک صادقا لاطعته

ان المحب لمن یحب مطیع [١]

" خدا را معصیت می‌کنی در حالی که مدعی محبت او هستی ! به جانم قسم‌ که این کار ، در میان کارها ، شگفت آور است .
اگر محبت تو راستین می‌بود او را اطاعت می‌کردی ، زیرا طبیعی است که‌ هر دوستی مطیع دوست خویشتن است " .
دوستان واقعی امیرالمؤمنین ( ع ) همواره از گناهان دوری می‌گزیده‌اند ، ولایت آن حضرت نگاهدارنده از گناه بوده است نه تشویق کننده به آن .
امام باقر ( ع ) می‌فرماید : « ما تنال ولایتنا الا بالعمل و الورع [٢] » .
" به ولایت ما نتوان رسید جز با عمل نیک و پرهیزکاری و دوری از گناه‌ " .

[١] بحار ، چاپ کمپانی ، ج . ١٢ [٢] اصول کافی ، چاپ اسلامیه سال ١٣٨٨ ، ج ٢ ص . ٦٠