عدل الهی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٥

دوست می‌دارد و می‌خواهد به کمال برساند ، در بلاها غوطه‌ور می‌سازد . انسان‌ اگر یک عمر درباره شنا کتاب بخواند ، تا در آب نرود شناگر نمی‌شود ، زمانی شناگری را می‌آموزد که عملا در آب قرار گیرد و مبارزه با غرق شدن را تمرین کند و احیانا خود را با خطر غرق شدن در صورت دیر جنبیدن مواجه‌ ببیند . انسان باید در دنیا شدائد ببیند تا خروج از شدائد را یاد بگیرد ، باید سختیها ببیند تا پخته و کامل گردد .
درباره بعضی از پرندگان نوشته‌اند که وقتی بچه‌اش پر و بال در می‌آورد ، برای آنکه پرواز کردن را به او یاد بدهد او را از آشیانه بیرون می‌آورد و بر اوج فضا بالا می‌برد و در وسط آسمان رها می‌سازد ، بچه حیوان قهرا به‌ تلاش می‌افتد و حرکتهای نامنظم کرده پر و بال می‌زند تا وقتی که خسته می‌شود و نزدیک است سقوط کند ، در این وقت ما در مهربان ، او را می‌گیرد و روی‌ بال خود نگه می‌دارد تا خستگیش رفع شود ، همین که اندکی آسایش یافت ، بار دیگر او را در فضا رها می‌کند و به تلاش وادار می‌نماید ، تا وقتی که‌ خسته می‌شود و او را می‌گیرد . این عمل را آنقدر تکرار می‌کند تا بچه‌اش‌ پرواز کردن را یاد گیرد .
پیغمبر اکرم ( صلی الله علیه و آله و سلم ) به خانه یکی از مسلمانان‌ دعوت شدند ، وقتی وارد منزل او شدند مرغی را دیدند که در بالای دیوار تخم‌ کرد و تخم مرغ نیفتاد یا افتاد و نشکست . رسول اکرم در شگفت شدند .
صاحب خانه گفت : آیا تعجب فرمودید ؟ قسم به خدایی که تو را به پیامبری‌ برانگیخته است به من هرگز آسیبی نرسیده است . رسول اکرم برخاستند و از خانه آن مرد رفتند ، گفتند کسی که هرگز مصیبتی نبیند ، مورد لطف خدا نیست [١] .
از حضرت صادق ( ع ) روایت شده است که : « ان اشد الناس بلاء الانبیاء ، ثم الذین یلونهم ، ثم الامثل فالامثل » [٢] .
" پر گرفتاری ترین مردم انبیاء هستند ، در درجه بعد کسانی که از حیث‌ فضیلت بعد از ایشان قرار دارند ، و سپس هر کس که با فضیلت تر است به‌ ترتیب از بالا به پایین " .
در کتب حدیث ، بابی اختصاص یافته است به شدت ابتلاء امیرالمؤمنین‌ علیه‌السلام و امامان از فرزندان او .