٣٩٢٢.صحيح البخارى ـ به نقل از عمرو بن عوف انصارى ـ: پيامبر خدا ، ابو عبيده جرّاح را به بحرين فرستاد تا جزيه آن را بياورد. پيامبر خدا با مردم بحرين [بر پرداخت جزيه ]مصالحه كرده و علاء بن حَضرَمى را به اميرى ايشان گماشته بود. ابو عبيده با اموالى از بحرين آمد. انصار ، خبر ورود ابو عبيده را شنيدند. نماز صبح را با پيامبر خدا گزاردند و ايشان ، چون نماز صبح را با آنان خواند، برگشت. انصار ، جلو او آمدند. پيامبر صلى الله عليه و آله ، وقتى آنها را ديد ، لبخندى زد و فرمود: «گمان مى كنم شنيده ايد كه ابو عبيده چيزى آورده است» . گفتند: آرى، اى پيامبر خدا! فرمود: «پس مژده باد بر شما و اميدوار باشيد به چيزى كه خوش حالتان مى كند. به خدا سوگند ، من از فقر بر شما نمى ترسم ؛ بلكه از اين براى شما مى ترسم كه دنيا بر شما گسترده شود ، چنان كه براى پيشينيان شما گسترده شد ؛ و بر سرِ دنيا به رقابت برخيزيد ، همچنان كه آنان به رقابت برخاستند ؛ و دنيا شما را به هلاكت افكنَد ، همچنان كه آنان را به هلاكت افكنْد» .

و ـ دنيايى كه مانع خير آخرت مى شود

٣٩٢٣.تنبيه الخواطر : پيامبر خدا در دعايش مى گفت: «خدايا! پناه مى برم به تو از دنيايى كه مانع خير آخرت شود، و از زندگى اى كه مانع خير مرگ گردد».

ز ـ هنگامى كه دنيا بزرگ ترين همّت انسان شود

٣٩٢٤.سنن الترمذى ـ به نقل از ابن عمر ـ: كمتر پيش مى آمد كه پيامبر خدا از مجلسى برخيزد و اين دعاها را براى اصحابش نخواند: «بار خدايا! چنان ترسى از خودت نصيب ما كن كه مانعى ميان ما و نافرمانى از تو گردد ، و چنان اطاعتى از خودت كه با آن ، ما را به بهشتت برسانى ، و چنان يقينى كه به سبب آن ، [تحمّل] مصيبت ها و گرفتارى هاى دنيا را بر ما آسان گردانى . تا زنده ايم ، ما را از گوش هايمان و چشم هايمان و نيرويمان بهره مند گردان و آن را وارث ما قرار ده و خونخواهى ما را از كسى قرار ده كه به ما ستم كند و ما را بر هر كه با ما دشمنى كند ، پيروزى بخش . مصيبت ما را در دينمان قرار مده . دنيا را بزرگ ترين همّ و غمّ ما و نهايت دانش و شناخت ما قرار مده و كسى را كه به ما رحم نمى كند ، بر ما مسلّط مگردان» .