حكومت اسلامى، يعنى مدينه، دفاع مى‌كرد. ولى پس از شكست احزاب در نبرد خندق در سال پنجم هجرى، تاكتيك‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله به صورت تهاجمى درآمد. پيامبر (ص) پس از پيروزى در غزوه احزاب فرمود:
«الْانَ نَغْزُوهُمْ وَ لا يَغْزُونَنا» «١» از اين پس ما بدانان هجوم مى‌بريم، نه آنان به ما.
ابوسفيان در نامه‌اى تهديدآميز به پيامبر صلى الله عليه و آله نوشت «ما باز مى‌گرديم و تا بساط شما را برنچينيم باز نمى‌ايستيم.» پيامبر صلى الله عليه و آله در پاسخ نوشت: «از ديرباز مغرور بودى، تو ديگر نخواهى توانست به اين سرزمين لشكر بكشى، بلكه اين ماييم كه در داخل خانه‌تان با شما مى‌جنگيم. دو بت لات و عزّى شكسته مى‌شوند و روزى مى‌آيد كه تو بايد از خود دفاع كنى.» «٢» ولى رسول خدا صلى الله عليه و آله در جنگ‌ها، هميشه تسليم دشمن را بر نابودى‌اش ترجيح مى‌داد.» «٣» جبهه‌هايى كه پيامبر صلى الله عليه و آله با آن روبه رو بودند عبارت است از:
اوّل جبهه قريش‌ قريش بيست و سه سال با پيامبر در ستيز بودند. در دوران سيزده سال نخست بعثت پيامبر خدا (ص)، به انواع تبليغات زهرآگين، شكنجه و آزار مسلمانان، محاصره اقتصادى، طرح توطئه قتل پيامبر صلى الله عليه و آله و ... دست زدند و سرانجام موجب هجرت رسول خدا صلى الله عليه و آله و مسلمانان از سرزمين وحى گشتند «٤» و اموال و دارايى مسلمانان را مصادره كردند. در دوران مدينه نيز تبليغات منفى، ترفندها و توطئه‌ها را شدت بخشيدند و جنگ‌هايى خونين عليه مسلمانان به راه انداختند با اين هدف كه حكومت اسلامى را