«هرگاه شوراى امنيت تشخيص دهد كه اقدامات پيش‌بينى شده در مادّه ٤١ ممكن است نامناسب بوده، و يا در عمل غير متناسب بودن آن معلوم گردد، مى‌تواند به وسيله قواى هوايى يا دريايى و يا زمينى عملياتى را كه براى نگهدارى يا برقرارى صلح و امنيت بين المللى لازم بداند انجام دهد.» «١» و طبق مادّه ٤٣، كليه اعضاء، ملل متحد موظفند بنابر دعوت شوراى امنيت، بخشى از نيروهاى مسلّح خود را در اختيار آن شورا قرار دهند و وسائل معاضدت و تسهيلات از جمله حق عبور را كه براى حفظ صلح و امنيت بين المللى ضرورى است براى شوراى امنيت فراهم آورند. «٢» جنگ از ديدگاه نظريه‌پردازان‌ در اين بخش، به مفهوم جنگ در آراى صاحبان نظر و انديشه با مشرب‌هاى فكرى و ديدگاه‌هاى ارزشى مى‌پردازيم. فلاسفه جنگ را از ديدگاه فلسفه و ديد كلّى خود نسبت به جوامع بشرى بررسى كرده‌اند؛ سياستمداران به جنگ به عنوان راه‌كارى براى پيشبرد اهداف سياسى نگاه كرده‌اند؛ جامعه‌شناسان آن را يك معضل و يك بيمارى اجتماعى دانسته و در پى درمان آن برآمده‌اند و حقوقدانان در جستجوى قانونمند كردن جنگ و متمايز ساختن آن از بحران‌هاى مشابه هستند.» نظر چند تن از اين نظريه‌پردازان را مطرح مى‌كنيم.
اپنهايم «٣».
اپنهايم جنگ را جدال و درگيرى دو دولت از طريق قواى نظامى با هدف غلبه بر ديگرى و اعمال شرايط دلخواه طرف پيروز مى‌داند. «٤» او در اين تعريف بر ماهيّت نظامى جنگ تأكيد كرده و درگيرى مسلّحانه را زمانى دانسته است كه واجد شرايط زير باشد:
نظام دفاعى اسلام ٣٥ جنگ و صلح از ديدگاه اسلام ص : ٣٤