امام عليه السلام قرار مى‌گيرد، فرق دارد. «١» شرايط غنايم‌ اموالى كه از دشمن به دست نيروهاى اسلام مى‌افتد، در صورتى حكم غنيمت بر آن جارى مى‌شود كه شرايط لازم را دارا باشد. اين شرايط از نظر امام خمينى قدس سره عبارتند از:
١- غنيمت از اهل حرب باشد؛ يعنى از كسانى كه خون، اموال و اسير كردن كودكان و زنانشان در جنگ، حلال و جايز است.
٢- جنگ با اجازه امام عليه السلام صورت گرفته باشد.
٣- غنايم با قهر و غلبه بر دشمن به دست آمده باشد.
٤- اموالى كه بدون اذن امام عليه السلام به غنيمت گرفته مى‌شود، اگر در حضور آن حضرت و امكان گرفتن اجازه باشد، جزو انفال محسوب مى‌شود و امّا آنچه در حال غيبت آن حضرت و نبود امكان اجازه به غنيمت گرفته مى‌شود، اقوى اين است كه خمس آن واجب است به‌خصوص اگر جنگ براى دعوت به اسلام بوده باشد.
٥- آنچه در حال دفاع از دشمنى كه هجوم آورده، به غنيمت گرفته مى‌شود، غنيمت محسوب مى‌گردد و احتياط آن است كه خمس آن پرداخت شود. «٢» حكم غنايم‌ اموال به غنيمت گرفته شده از آن كيست؟ آيا متعلّق به حاكم اسلامى است يا از آن رزمندگان و مجاهدان خواهد بود؟
در پاسخ بايد گفت كه غنايم بر دو بخش تقسيم مى‌شوند:
١- اموال منقول، كه قابل حمل و نقل‌اند؛ ٢- اموال غير منقول، كه قابل حمل و نقل نيستند؛ مانند اراضى و ساختمان‌ها.
اموال منقول نيز بر دو قسمند: اموالى كه از نظر اسلام در ملكيت درمى‌آيند و تصرّف‌