اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٥

قلب و قالب را ز عرفان نوربخش‌

عارفش گردان به حق نوربخش‌

از شراب انس او را مست كن‌

نيست گردانش پس آنگه هست كن‌

غرقه گردانش به درياى فنا

تا برون آرد سر از جيب بقا

پاك گردانش ز هر آلايشى‌

از غش و دردش بده پالايشى‌

مست جام عشق گردان جان او

خلق را با بهره كن از خوان او

ديده جانش به رويت باز كن‌

سر او با وصل خود همراز كن‌

شمع انوار تجلى برفروز

ظلمت هستى ما و من بسوز

استقامت بخش در اطوار فقر

تا كه يابد لذت اسرار فقر

در دلش تابان كن انوار صفا

آشنا كن جان او را با وفا

استقامت بخش در راه يقين‌

همرهش كن فضل خود را يا معين‌

صدق و اخلاص و وفا روزيش كن‌

جامه چاك است و قبادوزيش كن‌

عشق ده كز عقل بيزار آورد

از چنين مستيش هشيار آورد

جان او محرم كن اندر بزم خاص‌

از غم دنياى دون سازش خلاص‌

واله رخسار جان افزاش كن‌

در مقام نيستى مأواش كن‌

هر زمان نوعى نما او را جمال‌

تا كه باشد هر دمش تازه وصال‌

عمر كان بى‌روى جانان بگذرد

از حساب عمر جانم نشمرد

آرزوى ما بجز ديدار نيست‌

دايه جانم به غير يار نيست‌

بى‌لقاى دوست ما را شوق نيست‌

دايه عاشق بجز معشوق نيست‌

بى‌جمالش مرگ بهتر از حيات‌

وصل او چون زندگى هجرش ممات‌

گر نمايد دوست در دوزخ جمال‌

هست آن دوزخ بهشت اهل حال‌

در بهشت ار وعده ديدار نيست‌

جان عاشق را به جنت كار نيست‌

گر مراد او جفاى عاشقست‌

جان عاشق در وفايش صادقست‌

خود جفا و جور و ناز دلبران‌

بهتر از ناز و وفاى ديگران‌

عاشق رنجست، خان و مان فدا

در جفا خود بيند آثار صفا

هر جفا كان دلبر زيبا كند

چون وفا در جان عاشق جا كند

صلح و جنگ اوست مطلوب دلم‌

قهر و لطفش هست محبوب دلم‌

عاشق ذاتم نه عاشق بر صفات‌

كى شود جانم ز جورش بيثبات‌