اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٥٨ - در بيان آنكه شرط راه سالك صدق و اخلاص است و امتحان اهل كلام موجب خذلان دين و دنيا مىگردد و ممتحن ملعون است

غير دريا گر نمايد موج آب‌

عين دريا دان تو امواج و حباب‌

باز ديوانه شدم اى عاقلان‌

درخور مجنون بود بند گران‌

دارم از ديوانگى صد غلغله‌

خواهم از زنجير زلفش سلسله‌

زلف و جعد تابدار و پر گره‌

حلقه حلقه گشته درهم چون زره‌

هردو عالم مست زلف مشك بوش‌

گشته بر حسن جمالش روى پوش‌

پاى ما زين بند چون آزاد شد

خانه تقليد بى‌بنياد شد

قول و فعل كاملان را كن سند

گر همى خواهى ز حق يابى مدد

توسن عرفان بود تند و حرون‌

هان عنانش را بكش اى ذو فنون‌

گر عنان او رها كردى بجست‌

خيره گشت و اختيارت شد ز دست‌

گه به دارت آورد حلاج‌وار

گه بر خلقان شوى مطعون و خوار

گه به زنديقى ترا نسبت كند

گه به الحادت گواهى مى‌دهد

گه به مجنونى شوى مشهور شهر

گه اسير آيى تو در زندان دهر

گه برونت مى‌كند از شهر خويش‌

گه برون از مذهب و دين است و كيش‌

تا توانى رهروى هشيار باش‌

راز جانت را مكن با خلق فاش‌

سر حق را جز به اهل حق مگو

غير راه كاملان اى دل مپو

صدق و اخلاص است زاد رهروان‌

هر كه مخلص گشت باشد رهرو آن‌

طالب بى‌صدق كى آيد به كار

گرنه‌اى صادق نبينى وصل يار

امتحان اهل دل نبود صلاح‌

ممتحن هرگز نمى‌بيند فلاح‌

هر كه او را بهره از ايمان بود

در طريق امتحان كى مى‌رود

هر كه گردد رهروان را ممتحن‌

گشت مردود قلوب انس و جن‌

هان به پاى صدق رو اين راه را

دوردان از امتحان اين شاه را

امتحان كاملان نبود روا

هر كه گردد ممتحن يابد سزا

امتحان اهل دل گر مى‌كنى‌

خويشتن بيجان و بى‌سر مى‌كنى‌