تا کی این جوان های بیچارة ما تلف بشوند و بازهم قدردانی از آنها نشود و توی سرشان زده شود، هی کشته بدهند و هی توسری بخورند، هی کشته بدهند و هی تکذیب شوند؟...

با رسمیت مجلس دیگر باید تمام امور را مجلس اصلاح بکند؛ یعنی با تمام قدرت دولتی را که تعیین می کند دولت صددرصد اسلامی دارای قدرت باشد و کارهایی را که دولت می کند و همین طور کارهایی را که در وزارتخانه ها می شود و کارهایی که در استان ها می شود تحت نظر باشد و مجلس بازخواست کند از اینها، بخواهد اینها را و اگر خطا کردند استیضاح بکند تا کار را درست انجام بدهند. ...

این اشخاصی که انقلابی نیستند باید در رأس وزارتخانه ها نباشند و آقای بنی صدر امثال اینها را معرفی به مجلس نکند و اگر کرد، مجلس رد بکند و هیچ اعتنا نکند؛ الاّ آنکه وزیری باشد که کارآمد باشد، اسلامی باشد، مسامحه کار نباشد، انقلابی باشد. ...

ما چقدر سیلی از این ملیت خوردیم. من نمی خواهم بگویم در زمان ملیت، در زمانی که این همه از او تعریف می کنند چه سیلی به ما زد آن آدم. ... بروند کنار اینها، بروند گم بشوند اینها. اینها منحل باید باشد، ما از اینها ضربه دیده ایم. ... ما اسلام را می خواهیم، غیراسلام را نمی خواهیم... اگر در وزارتخانه ها، اگر در جایی احکام اسلام بخواهد جاری نشود، ما درِ وزارتخانه را می بندیم. ...»[١]

ضمیمه دوم گزارش١٣: بخش دیگری از اطلاعیة شماره١٣٨ دانشجویان مسلمان پیرو خط امام

در بخش دیگری از اطلاعیة شماره١٣٨ دانشجویان مسلمان پیرو خط امام آمده است: «با اشغال لانة جاسوسی و گروگان گیری که بعداً مشخص گردید که این مرکز حکومت امریکا در ایران پس از پیروزی انقلاب هم به دلیل مسامحه کاری ها و اتخاذ شیوه های مخالف خط امام هنوز به قوت خود باقی بوده، سرنخ همة توطئه ها و طرح های خائنانه به دست آمد و حتی غائلة کردستان برای مدتی فروکش کرد و انقلاب شور زایدالوصف اولیة خود را بازیافت و دولت غیرانقلابی که فاقد هرگونه خصلت انقلابی بود، در مقابل شتاب انقلاب تاب توان نیاورد و سقوط کرد و به فرمودة امام، انقلاب بزرگ تر از انقلاب اول که مواجهة مستقیم با شیطان بزرگ بود، آغاز گردید. ولی با کمال تأسف باید بگوییم که باز با دولت و وزرا و مسئولینی سروکار داشتیم که اکثر فاقد روحیة انقلابی و در مواردی با خصلت های ضدانقلابی اجازه دادند کسانی که به نفع امریکا و در خدمت امریکا بودند، همچون میناچی بر سر حساس ترین پست های این مملکت، یعنی وزارت ارشاد باقی بمانند. مگر این آقای میناچی از درون دولت موقت تا این لحظه که امام از عملکرد آنها این چنین ناراحت اند بر سر کار باقی هستند، برای ما چه کرد؟... آیا چنین فردی لیاقت این را داشت و دارد که چنین پست حساس را در دست داشته باشد؟ و پس از افشای شخصیتش توسط اسناد لانة جاسوسی، کوچک ترین ترتیب اثری داده نشود و حتی به دفاع بی مورد از او

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٣٠/٤/١٣٥٩، ص١٢.