در کنار وی مسئولیت حکومت را بر ایران به عهده دارند ثابت کردند که با شاه تفاوت ندارند. آنها در روش های خود در قبال همسایه های عرب خود برخلاف حق، تمام سرزمین هایی را که شاه در عراق تصرف کرد و همچنین سه جزیره عربی تنب بزرگ و تنب کوچک و ابوموسی [را] در اختیار گرفتند و حتی ادعاهای توسعه جویانه ای که شاه تحت فشار اراده عربی از آنها منصرف شد، تجدید کردند. آنان نسبت به عراق حتی از اعاده سرزمین هایی که شاه در سال ١٩٧٥ تعهد اعاده آنها را کرده بود، خودداری نمودند. ... ما به جهانیان تأکید می کنیم که عراق که روزی اراده کشتیرانی در شط العرب را طبق حقوق حاکمیت کامل پیش از مارس ١٩٧٥ به عهده داشت، قدرت و توانایی کامل خود را در این امر ثابت نموده و عراقِ امروز توانایی بیشتری برای انجام وظایف خود دراین زمینه دارد و ما از تمام طرف های ذی ربط ازجمله ایران می خواهیم که حاکمیت عراق بر شط العرب را محترم شمرده و براساس حقایق جدید رفتار کند. ...»[١]

ضمیمه دوم گزارش٦٤٨: گزارش مختصر کیهان، تحت عنوان "در حاشیه خبر" درباره تصمیم صدام مبنی بر لغو قرارداد ١٩٧٥ الجزایر

روزنامه کیهان ضمن درج عکس بزرگی از صدام و شاه درحالی که یکدیگر را در آغوش گرفته اند، با عنوان خلاصه ای از سخنرانی صدام درمورد لغو قرارداد مذکور، می نویسد:

«... اختلافات محمدرضا پهلوی و صدام حسین پیش از سال ١٣٥٤ نیز چیزی جز یک اختلاف ظاهری نبود، که هر دو یک مأموریت را برای سرکوب و به بازی گرفتن برادران کرد دنبال می کردند و درنتیجه هنگامی که ارباب آنها دستور آتش بس داد، دشمنان خونی دیروز که زشت ترین دشنام ها و جنایات را به یکدیگر نسبت می دادند (که شایسته هر دوشان نیز بود) ناگهان خاموش شدند و دوستی و روبوسی آغاز شد. امپریالیسم امریکا صدام را به عنوان مهره ای ذخیره نگه داشته بود. اگرچه در ظاهر همیشه رژیم بعث عراق جبهه ضدامریکایی و ضدصهیونیستی به خود می گرفت، اما با سقوط رژیم شاه مخلوع، صدام که از احساس و جوشش میلیون ها مسلمان عراقی (به خصوص ٦٠ درصد جمعیت شیعه) به وحشت افتاده بود، با همکاری و در رأس رژیم های مرتجع و وابسته دیگر منطقه، جبهه مشترکی را علیه انقلاب اسلامی ایران تشکیل دادند. بحث بیشتر دراین زمینه را به فرصتی دیگر موکول می کنیم و تنها به عنوان اشاره به بعضی خبرهای اخیر درمورد عراق می توانیم اشاره کنیم تا چهره وابسته صدام بیش از پیش آشکار شود:

- امریکا ٥ جت بوئینگ به عراق می فروشد.

- ایتالیا با همکاری امریکا ١٢ ناو جنگی به عراق می فروشد.

- عراق از اندونزی هلیکوپترهای فرانسوی می خرد.

- فرانسه به عراق رآکتورهای اتمی می فروشد.

- صدام حسین و مارکوس [دیکتاتور امریکایی فیلیپین] روابط دیپلماتیک در سطح سفارت برقرار کردند.

- ماسکی وزیر امور خارجه امریکا: "عراق در آینده نقش مهمی برای غرب و شرق در منطقه ایفا خواهد کرد."

- شوروی سال گذشته بیش از ١٥٠٠ میلیون دلار به عراق اسلحه فروخته است.

- عراق تأمین کامل نفت ایتالیا را مورد بررسی قرار می دهد.

- به دنبال قطع فروش نفت ایران به ژاپن (به دلیل بالابودن قیمت نفت ایران) عراق تولید خود را ٢ میلیون تن افزایش داده و احتمالاً تا ٣ میلیون تن دیگر پیش خواهد رفت.

- کاردار سفارت عراق در تهران: "یک میلیون مصری، عراق را در رسیدن به "تمدن بزرگ یاری" می دهند".

- به دنبال پهلوگرفتن دو ناو امریکایی در جیبوتی، عراق ٥/١٤ میلیون دلار به این کشور (هدیه) داد.

- عراق، عربستان سعودی و مصر پیمان امنیتی منعقد کردند تا به طورمشترک نیروهای امنیتی خود را به کار گیرند.

- و بسیاری نمونه های دیگر که می توان برشمرد. آیا همین اندازه برای نشان دادن ادعای صدام حسین در مبارزه ضدامپریالیستی او کافی نیست؟!»[٢]

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٨٣، تاریخ ٢٧/٦/١٣٥٩، صص ٣٦ تا ٣٠، پخش مستقیم نطق پرزیدنت صدام حسین از فرستنده های رادیو تلویزیون عراق، ساعت ٢٠:٣٠، ٢٦/٦/١٣٥٩

[٢] روزنامه کیهان، ٢٧/٦/١٣٥٩، ص١٤، در حاشیه خبر.