لحظه ای را از توطئه علیه ملت ایران غافل نبوده است. ... دولت امریکا بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تمامی تعهدات خود را به زیر پا گذاشت و به بهانه های واهی میلیاردها دلار اموال ایران را در بانک های امریکایی توقیف نمود. کالاهای سفارشی را که تمامی بهای آنها را قبل از انقلاب نقداً دریافت نموده بود حاضر به تحویل نگردید. مقامات دولت امریکا حتی حاضر نشدند صورت حساب میلیاردها سپرده های ایران را در حساب های بانکی وابسته به دولت امریکا به ایران بدهند و میلیاردها دلار سرمایة ایران توسط عناصر ذی نفع از مقامات رسمی امریکایی حیف ومیل گردیده است. ما تعجب می کنیم که چگونه و چرا نمایندگان کنگره به این حیف ومیل ها هرگز رسیدگی نکرده و نمی کنند؟ و نمی پرسند که سرنوشت میلیاردها دلار سرمایة ایران در حساب های بانکی وابسته به مقامات رسمی امریکا چه شده است؟ علاوه بر اینها، دولت امریکا، به عناصر جنایتکاری که در گوشه و کنار ایران علیه انقلاب ایران توطئه می کنند، کمک های مستقیم و غیرمستقیم نموده و می نماید. دولت امریکا مستقیم و یا غیرمستقیم، ازطریق دولت بعثی عراق، در حوادث کردستان و خوزستان و خلیج فارس توطئه های مداوم علیه جمهوری اسلامی ایران دخالت و مشارکت دارد. دولت امریکا عناصر ضدانقلاب را که سال های سال عامل اجرای جنایات شاه و همچنین عوامل اجرای برنامه های سیاسی امریکا در ایران بوده اند، در امریکا پناه داده است. علی رغم درخواست رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران از تحویل مجرمینی نظیر سرتیپ رزمی، مسئول آتش سوزی سینما رکس آبادان، خودداری نموده است و این خودداری امریکا علی رغم توافقی است که دراین زمینه به عمل آورده است. آقای سایروس ونس در ملاقات با وزیر امور خارجة جمهوری اسلامی ایران در زمان شرکت در سی وچهارمین اجلاسیة سازمان ملل در نیویورک، صریحاً وعده داد که ترتیب انتقال و تحویل این مجرمین را به دولت ایران خواهد داد و پیرو همان توافق وزارت خارجة امریکا از دولت ایران رسماً اسامی این اشخاص را دریافت نمود. اما نه تنها دولت امریکا به تعهدات خود عمل ننمود و این مجرمین را تحویل دولت ایران نداد بلکه شاه جانی را نیز به امریکا پناه داد. ... پناه دادن به شاه به منزلة اعلان جنگ مستقیم امریکا به ملت ایران محسوب می شود و به دنبال آن حملة مردم عصبانی و خسته از جنایات امریکا در ایران به لانة جاسوسی و توطئة امریکا در ایران و اشغال آن، یک عکس العمل طبیعی بوده است. ممکن است به تصور شما اشغال سفارت یک کشور خارجی و گروگان گیری کارمندان آن سفارتخانه ولو مرکز جاسوسی و توطئه، خلاف مقررات بین المللی محسوب گردد، اما چه کسانی متجاوزین دائمی با این مقررات بین المللی بوده اند و هستند؟ چرا امریکا و سایر ابرقدرت ها حق دارند و می توانند در هرکجا و در هر زمان که اراده کنند، تمامی قوانین و مقررات بین المللی را به زیر پا بگذارند و هیچ کس هم حق اعتراض نباید داشته باشد؟! اما اگر دربرابر خودسری ها و تجاوزات، ملتی برپاخاسته و عکس العمل نشان بدهد فوری فریاد همین ابرقدرت ها بلند می شود که قوانین بین المللی زیر پا گذاشته شده است! آیا حفظ حرمت این