هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، آیت الله موسوی اردبیلی دادستان کل کشور و همچنین اعضای هیئت انتخاب نخست وزیر مرکب از حجج الاسلام امامی کاشانی، محمد یزدی، محی الدین انواری و آقای علی اکبر پرورش نایب رئیس مجلس شورای اسلامی در منزل ریاست جمهوری تشکیل شد. در این جلسه که از ساعت ٢٠ آغاز شد، مسائل مربوط به اعضای کابینه و مسائل جاری و مهم کشور مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.»[١] بنی صدر درمورد این جلسه در یادداشت روزانه اش در روزنامة انقلاب اسلامی نوشته است: «بعد آقای رجایی و آقای هاشمی و چند تن از نمایندگان مجلس آمدند و تا یک بعد از نیمه شب، دربارة دولت صحبت شد. من گفتم نسبت به وزرا می توان بی نظر بود؛ یعنی نظر مخالف نداشت، یا نظر مخالف داشت. ضابطه ام برای نظر مخالف نسبت به بعضی از وزرا این است که اگر عده ای روش های تخریبی را اساس کار قرار داده باشند و من وزارت آنها را تصویب بکنم معنایش این است که به نسل امروز می گوییم در جمهوری اسلامی اصل این است که هر حزبی بیشتر ناسزا بگوید، هرکه بیشتر تهمت بزند، هر که بیشتر مخالف درست کند، هرکه بیشتر اذهان را مشوش کند او احتمال به دولت رسیدنش بیشتر است و این نفی همة تفکر و عمل من است. این نفی معنویتی است که براساس آن، مردم رأی داده اند. ... بنابراین با کسانی که در این روش ها بوده اند، نمی توانم موافقت کنم و این موافقت را سازش کاری می دانم. ... و راجع به ده یازده نفر از وزرا گفتم که مخالفتی ندارم. اینکه چقدر توانا به کار هستند و آیا بهترین کسان است، مسئلة دیگری است؛ مسئلة فعلی ما این نیست، مسئلة ما فعلاً این است که ما وزرایی نداشته باشیم که با آنها هرروز مجبور به مجادله باشیم و در رادیو و تلویزیون و روزنامه ها یک در میان در مخالفت و ستیز با هم حرف بزنیم. ... مقداری هم راجع به مطالب شب پیش آقای رجایی صحبت شد و ایشان قبول کردند مواردی را که به نظرم نادرست بیان شده است به ایشان یادآور بشوم و وی این موارد را تصحیح کرد.»[٢]

در جلسة علنی امروز مجلس شورای اسلامی، متن پاسخ نمایندگان نخستین دورة مجلس شورای اسلامی به نامه ١٨٥ تن از نمایندگان کنگرة امریکا،[٣] خطاب به رئیس این کنگره، قرائت شد. در بخشی از این نامة مفصل آمده است:

«... نامة مورخة دوم جولای ١٩٨٠، ١٨٥ نفر از نمایندگان کنگرة امریکا خطاب به مجلس شورای اسلامی واصل گردید. ما لازم می دانیم برای روشن شدن واقعیت های دردناکی که وضعیت غم انگیز بخش بزرگی از مردم جهان را پدید آورده است، این نامه را به وسیلة جنابعالی در پاسخ به آنان ارسال داریم. ... پس از جنگ جهانی دوم، ملت ما فرسوده از حضور نیروهای اشغالگر و دخالت های بی حساب قدرت های بیگانه برای کسب آزادی و استقلال و پایان دادن به سلطة اجانب و مخصوصاً دخالت های استعمار انگلیس همانند سایر ملل

[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ١١/٦/١٣٥٩، ص٢.

[٢] روزنامه انقلاب اسلامی، ٢٥/٦/١٣٥٩، صص١ و ٢.

[٣] ر.ک: روزشمار ٨/٥/١٣٥٩.