عنوان بحثى از بحث ديگر با يك سرفصلى تفكيك گردد، مى‌نوشتند، به همين جهت يكى از وظائف مهمّ مصحّح انجام همين امر است. زيرا با رعايت آيين نگارش و علامت‌گذارى در متن و همين‌طور تفكيك مباحث از يكديگر كمك ارزشمندى به محقّقان و دانشجويان در جهت فهم مطالب و همچنين يافتن مطلبى از ميان مطالب كتاب خواهد شد.

در مرحله سوم‌، منابع و مآخذ نقل قولهاى مستقيم در متن را به دست آورده، سپس آنها را با نسخه الف مقابله نموده و موارد اختلافى ميان نسخه و كتاب مرجع را يادداشت كردم تا به هنگام نوشتن متن اصلى، حتما موارد اختلافى با ذكر نام كتاب مرجع در پاورقى آورده شود. زيرا گاه كلمه يا عبارتى در تمامى نسخ نيامده و موجب تغيير معنا در عبارت نقل قول شده است. در اين گونه موارد، جهت حفظ امانت، عين متن نسخه آورده شد و موارد نقص و يا اضافه در پاورقى ذكر گرديد.

پس از انجام مراحل فوق، نوشتن و تصحيح متن را بدين صورت آغاز نمودم:

الف) مناسبترين كلمه يا عبارت از ميان موارد اختلافى در نسخ را انتخاب كرده و در متن جايگزين نمودم.

ب) گاه موارد اختلافى در نسخ از جهت صحّت يكسان بوده كه در اين هنگام ضبط نسخه اقدم و يا اكثريّت نسخ را ملاك قرار دادم.

ج) در مواردى كلمه‌اى در هيچ يك از نسخ صحيح نبود، كلمه‌اى را كه احتمال مى‌دادم صحيح است، در متن جايگزين كردم. از علامت (*) براى بيان يكسانى عبارت تمامى نسخه‌ها استفاده كردم.

د) براى بيان افزونى و كاستى نسخه‌ها به ترتيب از علائم+ و- استفاده كردم.

ه) در مواردى كه كلمه‌اى در يك آيه از قلم افتاده بود، به جهت تعظيم و حرمت قرآن كريم، آيه را در متن به صورت صحيح ذكر كرده و در پاورقى مورد حذفى را متذكّر شده‌ام.