ايشان در ذيل اين آيه مى فرمايد: در ابتداى تشريع وجوب روزه پس از افطار، طعام و شراب و جماع تا وقتى جايز بود كه وقت نماز خفتن (نماز عشا) نرسيده باشد و پس از آن وقت، هر سه اينها حرام مى شد؛ تا اينكه براى بعضى اصحاب، خلاف اين مطلب اتفاق افتاد و نزد پيامبر شكايت بردند و خداوند اين حكم را با نزول اين آيه نسخ نمود. [١]
۳. آيه جزاى فاحشه: «وَ اللاّتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتّى يَتَوَفّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً» . [٢]
به گفته ابوالفتوح اين آيه با آيه جلد «الزّانِيَةُ وَ الزّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ» [٣] نسخ شده است. [٤]
۴. آيه توارث از طريق ايمان: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ» . [٥]
ايشان معتقد است اين آيه با آيه ششم سوره احزاب منسوخ شده است: «أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللّهِ» . [٦]
۵. آيه نجوا: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْويكُمْ صَدَقَةً» . [٧]
آيه فوق را همه قرآن پژوهان شيعه و برخى از دانشمندان اهل سنت، جزء آيات منسوخ مى دانند كه با آيه سيزدهم همين سوره نسخ شده است؛ آنجا كه صحابه و مؤمنان را مورد عتاب قرار داد و فرمود: «أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ...» [٨] . ابوالفتوح در اين زمينه به نقل آراى مختلفى پرداخته است. [٩]