ابوالفتوح رازى براى حفظ اركان دستورى در آيات الهى و پايبندى به ترجمه لفظ به لفظ، به عدول از قواعد و هنجارهاى فارسى تن داده است.
درمورد جمله، موارد ديگرى در دستوركار اين تفسير قرارگرفته است؛ از جمله:
ـ تكرار برخى از اركان جمله به دليل واعظانه بودن تفسير و نثر.
ـ تكرار جملات شرط و جزاى شرط (ج ۱، ص ۷۱)
ـ تقديم جمله پايه بر جمله پيرو (در حالت پرسشى). (ج ۱، ص ۶۳)
در مورد نهاد و فعل جمله (از نظر مطابقت و يا عدم تطابق نهاد با فعل اين موارد ديده مى شود:
ـ فعل به صيغه جمع براى نهاد اسم جنس (ج ۱، ص ۱۲۰)
ـ آوردن ضمير سوم شخص جمع براى اسم مفرد (ج ۱، ص ۱۷۹)
ـ عدم تطابق فعل با نهاد جمع و معطوف (ج ۱، ص ۱۷۰)
حذف اجزاى جمله
ـ حذف فعل به قرينه لفظى (ج ۱، ص ۱۰۱)
ـ حذف افعال معطوف (ج ۱، ص ۱۴۸)
ـ حذف ادات ربط و حروف پيوند (ج ۱، ص ۱۱۰)
ـ حذف ادات استفهام (ج ۱، ص ۲۳۶)
ـ و موارد ديگرى از قبيل حذف صوت، متمم، مفعول، قيد، صفت و بدل.

ويژگيهاى گويشى

الف) واژگان مشكول

از اختصاصات برخى تفاسير منثور، شيوه ضبط حركات يا نمايش اعراب برخى از واژه ها است. روض الجنان يكى از آن تفاسير است كه شيوه اداى آواها را در گويش