حسد سرچشمه بسيارى از نابسامانيها و مشكلات است؛ از جمله:
۱. از دست دادن سرمايه ها. حسود نيروهاى بدنى و فكرى خود را كه بايد در راه پيشبرد اهداف اجتماعى صرف شود، در مسير نابودى ويران كردن آنچه هست، صرف مى كند. از اين رو، او هم سرمايه وجودى خود و هم سرمايه اجتماعى را از بين مى برد.
۲. آتش جنايت را مى افروزد. حسد انگيزه قسمتى از جنايات، قتلها و تجاوزها است. به همين سبب، حسد را به شراره آتش تشبيه كرده اند كه ايمان را مى سوزاند: قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله: «إن الحسد ليأكل الحسنات كما تأكل النار الحطب» [١] .
۳. عوارض روانى و جسمى. حسد تأثيرات بسيار مُخرّب و نامطلوبى در جسم و سلامت انسان مى گذارد و از اين رو، حسود، هميشه رنجور و عصبى است. امروز مشخص شده است كه بسيارى از بيماريهاى جسمى، از عوامل روانى سرچشمه مى گيرند.
در بسيارى از روايات ما به اين موضوع اشاره شده؛ از جمله در روايتى از حضرت امير مؤمنان مى خوانيم: «صحة الجسد من قلة الحسد؛ سلامتى بدن از كمى حسد مى باشد»؛ كما اينكه در جاى ديگر مى فرمايد: «العجب لغفلة الحُسّاد عن سلامة الأجساد؛ عجيب است كه حسودان از سلامتى جسم خود به كلى غافل اند».
۴. كمبود شخصيت. از نظر عقلا حسد نشانه كمبود شخصيت و كوتاهى فكرى و ضعف ايمان است؛ زيرا حسود در واقع خود را ناتوان و ضعيف مى بيند و لذا سعى مى كند محسود را به عقب برگرداند و خوار كند. حسود با اهانت به طرف مقابل و ناديده گرفتن فضايل و كمالات وى، سعى مى كند او را شكست دهد و خود را مطرح كند.