بى گمان سنت به عنوان دومين منبع عمده در شناخت اسلام و فهم آيات قرآن است. از برخى آيات قرآن استفاده مى شود كه خداوند متعال تفصيل پاره اى از احكام و معارف آيات را به عهده سنت گذاشته و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را صريحاً مبيِّن قرآن معرفى نموده است و بيان اهل بيت نيز به دليل حديث متواتر «ثقلين» و غير آن به بيان پيامبر ملحق مى شود.
در اين ميان، اخبارى پذيرفته مى شوند كه متواتر يا خبر واحدى باشند كه به صدور آن از معصوم، اطمينان باشد و غير آنها اعتبار ندارد. ابوالفتوح رازى، رأى خود را درباره خبر واحد در تفسير خويش چند بار يادآور شده است. به نمونه زير توجه كنيد:
«و حجت ايشان در تعصيب خبرى واحد است كه آوردند: ما اَبْقَتِ الفرائضُ فَلاُِولى عَصبة. گوييم اين خبر ضعيف است و واحد است و به خبر واحد، ظاهر قرآن رها نكنند و تخصيص نكنند عموم قرآن را به آن». [١]

دسته بندى روايات در تفسير

ابوالفتوح رازى نيز به عنوان يكى از برجسته ترين مفسران اماميه در قرن ششم، عنايت ويژه اى به روايات معصومان در تفسير خود داشته و به آن به عنوان منبعى اصيل در تفسير نگريسته واز اين منبع بهره هاى فراوان برده است. كميت روايات مورد استناد ابوالفتوح شاهد گوياى اين ادعا است. وى در تفسير خود، به ۲۰۱۷