يافت. شهر رى نيز خود كانونى براى طرح عقايد مذاهب و فرقه هاى اسلامى بود و از آنجا كه جمعيتهاى بسيارى از شيعيان را در خود جاى داده بود، زمينه طرح عقايد و دفاع از آراى آن را براى دانشمندانش داشت. از سوى ديگر، ابوالفتوح رازى، صاحب تفسير روض الجنان، چون با مذاهب بسيارى چون: معتزله، نجاريه، اصحاب حديث و اشاعره ارتباط داشت و زمينه طرح عقايد و دفاع از مكتب اهل بيت در آن عصر و ديار فراهم بود و خود دستى توانا در علم كلام داشت و عقايد فرق ديگر را به خوبى مى شناخت، جابه جا در تفسير آيات اين گونه از عقايد مذاهب را مطرح مى سازد و از مذهب اهل بيت عليهم السلام و عقايد شيعه دفاع مى كند و مستقيم و غير مستقيم عقايد ديگران را در حوزه هاى مختلف به نقد مى كشد.
نكته ديگر، كه به اهميت اين طرح كمك مى كند، دسترسى مستقيم ابوالفتوح رازى به متن اين گونه تفاسير مانند تفسير قاضى عبدالجبار همدانى و تفسير ابومسلم اصفهانى است كه هم اكنون به دليل مفقود شدن ديگر استفاده از آن تفسيرها ممكن نيست.
ابوالفتوح رازى در ميان دانشمندان اماميه به كلامى بزرگ شيعه، سيد مرتضى علم الهدى (م ۴۳۶)، ارادت خاصى دارد و به كلمات او در تفسير آيات اهميت قائل است و نقدهاى عالمانه شيخ طوسى در تفسير تبيان را به خوبى در نظر داشته است.
تفسير روض الجنان ويژگى ديگرى كه دارد، اين است كه نخستين تفسير شيعى است كه با جامعيت به فارسى نگاشته شده و مسائل كلامى و اعتقادى خويش را در شهرى كه گفت وگوهاى دينى بسيار بوده، منعكس ساخته است. او معمولاً به هنگام بيان هر موضوعى، به نقد آنها پرداخته و مبانى كلامى خود را بر كتاب الهى و عقل مبتنى ساخته است. از تفسير روض الجنان مى توان دغدغه هاى آن عصر در شهر رى را به دست آورد و چون مباحث به زبان فارسى نوشته شده، مى توان گسترش گفت وگوى مذهبى را در شهر رى دريافت.