تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٩ - ١ تأمين نيازهاى دينى

رعايت ارزش‌هاى دينى، مهم‌ترين عامل تحكيم خانواده محسوب مى‌شود.

ام على عليه السلام طبق نقلى، درباره نقش دين در آرامش زندگى چنين مى‌فرمايد:

إنّي إذَا استَحكَمتُ فِي الرَّجُلِ خَصلَةً مِن خِصالِ الخَير احتَمَلتُهُ لَها وَ اغتَفَرتُ لَهُ فَقَد ما سِواها، و لا أغتَفِرُ لَهُ فَقدَ عَقلٍ و لا عَدَمَ دينٍ، لِأنَّ مُفارَقَةَ الدّينِ مُفارَقَةُ الأمنِ، و لا تَهنَأ حَياةٌ مَعَ مَخافَةٍ، و عَدَمُ العَقلِ عَدَمُ الحَياةِ، و لا تُعاشَرُ الأمواتُ.[١]

من هرگاه در مردى، خصلتى از خصلت‌هاى نيك را استوار يافتم، او را به سبب دارا بودن آن، تحمّل مى‌كنم و بى‌بهرگى‌اش از ديگر خصلت‌هاى نيك را ناديده مى‌گيرم؛ امّا نمى‌توانم نابخردى و بى‌دينىِ او را ناديده بگيرم؛ زيرا جدا شدن از دين، جدا شدن از امنيت [و آرامش‌] است. زندگىِ همراه با ترس، گوارا نيست، و نابخردى نيز مُردگى است، و با مردگان، كسى معاشرت نمى‌كند.

قرآن كريم، مردان باايمان را موظّف كرده كه از طريق تأمين نيازهاى دينى خانواده خود، آنان را از گرفتارى آتش دوزخ محافظت كنند:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ.[٢]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خودتان و خانواده‌تان را از آتشى كه سوخت آن، مردم و سنگ‌ها هستند، حفظ كنيد. بر آن آتش، فرشتگانى خشن و سختگير [گمارده شده‌] اند. از آنچه خدا به آنان دستور داده، سرپيچى نمى‌كنند و آنچه را كه مأمورند، انجام مى‌دهند».

از امام على عليه السلام در تبيين اين آيه روايت شده كه مى‌فرمايد:

عَلِّمُوهُم و أدِّبُوهُم.[٣]

[١] ر. ك: ص ٢٤٨ ح ٣٨٣.

[٢] تحريم: آيه ٦.

[٣] ر. ك: ص ٢٥٠ ح ٣٩٠.