تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٧ - ١/ ٤ بوسيدن فرزندان
٢٦٥. امام صادق عليه السلام: مردى، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: من هرگز كودكى را نبوسيدهام. چون آن مرد رفت، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اين مرد نزد من، از دوزخيان است».
٢٦٦. صحيح البخارى به نقل از ابو هريره: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حسن بن على را بوسيد. اقرع بن حابس تميمى كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بود، گفت: من ده فرزند دارم و تا كنون، حتّى يكى از آنها را نبوسيدهام!
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نگاهى به او كرد و فرمود: «كسى كه رحم نكند، به او رحم نمىشود».
٢٦٧. المناقب، ابن شهرآشوب به نقل از ابو هريره: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حسن و حسين را مىبوسيد، عُيَينه و در روايت ديگرى، اقرع بن حابس گفت: من ده فرزند دارم و هرگز يكى از آنها را هم نبوسيدهام!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كسى كه رحم نمىكند، به او رحم نمىشود».
در روايت حَفص فَرّاء آمده است: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله چنان خشمگين شد كه رنگش برگشت و به آن مرد فرمود: «اگر خداوند، رحم و مهربانى را از دل تو گرفته است، من با تو چه كنم؟! كسى كه با خردسالان ما مهربان نيست و به بزرگسالان ما احترام نمىگذارد، از ما نيست».
٢٦٨. صحيح مسلم به نقل از انَس: هيچ كس را نسبت به خانواده، مهربانتر از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نديدم. ابراهيم (فرزند پيامبر) را در عَوالىِ[١] مدينه، به دايه سپرده بودند. پيامبر صلى الله عليه و آله [به آنجا] مىرفت و ما نيز با ايشان بوديم. وارد اتاق كه مىشد،
دود، آنجا را فرا گرفته بود و دايهاش يك كنيز بود. پس، ابراهيم را [در بغل] مىگرفت و مىبوسيد. آنگاه، باز مىگشت.
[١] عوالى: جمع« عاليه»، به منطقه بالاى مدينه منوّره، جايى كه وادى بطحان شروع مىشود، اطلاق مىگردد. قُدما از عاليه، به عنوان دهكده يا كشتزارى ياد مىكنند كه با مدينه، سه ميل فاصله داشت( ر. ك: فرهنگ اعلام جغرافيايى تاريخى در حديث و سيره نبوى، محمّد حسن شراب، ترجمه: حميد رضا شيخى).