تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٦ - ٦ احترام متقابل

همراه نمى‌شود مگر اين كه آن را زينت ببخشد، و خشونت هرگز با چيزى همراه نمى‌شود مگر اين كه آن را زشت بگرداند.

فراز و نشيب‌هاى زندگى، حالات مختلف آدمى، اختلاف نظرها، به طور طبيعى زمينه‌ساز بداخلاقى و ناسازگارى است. از اين رو، خانواده‌اى كه از عنصر رفق، مدارا، ملايمت و تسامح و تغافل‌[١] برخوردار نباشد، نمى‌تواند پايدار بماند. مرد، با اندك كج‌خلقىِ زن، تصميم به جدايى مى‌گيرد، و زن، با ملاحظه بداخلاقىِ شوهر، درخواست جدايى مى‌نمايد. اين جاست كه روايات اسلامى با تأكيد بر قداست خانواده، با وعده به پاداش‌هاى بزرگ اخروى، زوجين را به صبر و مدارا دعوت مى‌نمايد. به زن مى‌گويد:

مَن صَبَرَت عَلى سوءِ خُلُقِ زَوجِها، أعطاها مِثلَ ثَوابِ آسِيَةَ بِنتِ مُزاحِمٍ.[٢]

هر كس بر بداخلاقىِ شوهرش صبر كند، خداوند، همانند پاداش آسيه، دختر مُزاحم (همسر فرعون) به او عطا مى‌فرمايد.

و به مرد مى‌فرمايد:

مَن صَبَرَ عَلى سوءِ خُلُقِ امرَأتِهِ وَ احتَسَبَهُ أعطاهُ اللّهُ تَعالى بِكُلِّ يَومٍ و لَيلَةٍ يَصبِرُ عَلَيها مِنَ الثَّوابِ ما أعطى أيّوبَ عليه السلام عَلى بَلائِهِ.[٣]

هر مردى به خاطر خدا، در برابر بداخلاقىِ زنش صبر كند، خداوند متعال براى هر روز و شبى كه در برابرش شكيبايى مى‌ورزد، همانند ثوابى را به او مى‌دهد كه به ايّوب عليه السلام در قبال گرفتارى‌اش داد.

و بدين‌سان از فروپاشى كانون خانواده، پيشگيرى مى‌نمايد.

[١]. ر. ك: دوستى در قرآن و حديث: ص ٤٧٧.

[٢] ر. ك: ص ٢٣٤ ح ٣٥٥.

[٣] ر. ك: ص ٢٣٦ ح ٣٥٨.