تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٥ - ٦ احترام متقابل

در حديثى ديگر مى‌خوانيم:

ما أكرَمَ النِّساءَ إلّا كَريمٌ، و ما أهانَهُنَّ إلّا لَئيمٌ.[١]

زنان را كسى گرامى نمى‌دارد، مگر انسانِ بزرگوار، و كسى به آنان اهانت نمى‌كند، مگر انسان پَست.

همچنين توصيه شده كه وقتى مرد، وارد خانه مى‌شود، به خانواده خود سلام كند:

إذا دَخَلتَ بَيتَكَ فَسَلِّم عَلى أهلِ بَيتِكَ؛ يَكثُر خَيرُ بَيتِكَ.[٢]

هرگاه وارد خانه‌ات شدى، بر خانواده‌ات سلام كن؛ زيرا خير و بركتِ خانه‌ات، زياد مى‌شود.

شكّى نيست كه احترام به خانواده، موجب تقويت محبّت و خير و بركت خانه خواهد شد.

٧. رِفْق و مُدارا

يكى ديگر از وظايف مشترك اخلاقى و عامل تحكيم خانواده، رفق و مداراست. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

الرِّفقُ يُمنٌ، وَ الخُرقُ شُؤمٌ، و إذا أرادَ اللّهُ بِأهلِ بَيتٍ خَيرا أدخَلَ عَلَيهِمُ الرِّفقَ، فَإنَّ الرِّفقَ لَم يَكُن في شَي‌ءٍ قَطُّ إلّا زانَهُ، و إنَّ الخُرقَ لَم يَكُن في شَي‌ءٍ قَطُّ إلّا شانَهُ.[٣]

ملايمت، ميمون است و خشونت، شوم. هرگاه خداوند براى خانواده‌اى خيرى بخواهد، ملايمت را وارد آن خانواده مى‌كند؛ زيرا ملايمت هيچ‌گاه با هيچ چيز

[١] ر. ك: ص ٢١٦ ح ٣٠٧.

[٢] ر. ك: ص ٢٢٤ ح ٣٣٠.

[٣] ر. ك: ص ٢١٨ ح ٣١٢.