٥٩٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: رحمت خدا بر آن كس كه فرزندش را بر نيكو كار بودنش [نسبت به والدين‌] كمك مى‌كند، بدين گونه كه از خطاى او در مى‌گذرد و به درگاه خدا برايش دعا مى‌كند!

٥٩٦. امام زين العابدين عليه السلام‌ از دعاى ايشان براى فرزندانش: پروردگارا! بر من منّت بگذار و فرزندانم را زنده بدار، و آنان را برايم صالح بگردان، و مرا از ايشان بهره‌مند فرما. خداوندا! عمر آنان را برايم دراز گردان، و بر مدّت زندگانى‌شان بيفزاى، و كوچكِ آنان را برايم بپروران، و ناتوانشان را نيرومند ساز، و تَن و دين و اخلاقشان را سالم بدار، و به جان و اندام و هر امرى از امور آنان كه دلْ‌نگرانش هستم، سلامتى عطا فرما، و روزىِ ايشان را براى من و به دست من، فراوان ساز، و ايشان را نيكوكار و پرهيزگار و بينا و شنوا و فرمان‌بردار خودت، و دوستدار و خيرخواه دوستانت، و دشمن و متنفّر از همه دشمنانت، قرار ده. آمين!

خداوندا! بازويم را با آنان توانمند بساز، و خميدگى‌ام را با آنان راست بفرما، و به واسطه آنان، بر عدّه من بيفزاى، و در بودنم، آنان را مايه آراستگى‌ام قرار بده، و ياد و نام مرا به واسطه آنان زنده بدار، و در نبودم، امورم را به وسيله آنان به عهده بگير، و ايشان را ياور من در كارهايم قرار ده، و نسبت به من، دوستدار و مهربان و متوجّه و درستكار و فرمان‌بردار قرارشان ده، نه نافرمان و بدرفتار و ناسازگار و خطا كار.

و مرا در تعليم و تربيت آنان و نيكى نمودن به ايشان، يارى فرما، و از جانب خود، افزون بر ايشان، پسرانى ديگر نيز به من ببخش، و آن را برايم سبب خير گردان، و آنان را در آنچه از تو خواستم، برايم كمك قرار بده، و مرا و فرزندانم را از شيطانِ رانده شده [از درگاهت‌] پناه بده؛ چرا كه تو ما را آفريدى و به ما امر و نهى كردى، و به پاداش آنچه ما را بدان امر فرمودى، ترغيبمان نمودى، و از كيفر آنچه ما را از آن نهى كردى، ترساندى، و براى ما دشمنى قرار دادى كه هماره در صدد فريب دادن ماست، و او را بر ما چنان تسلّط دادى كه ما را بر او چنان‌

تسلّطى نبخشيدى. او را در سينه‌هاى ما جاى دادى، و در رگ‌هايمان [چون خون‌] روانش ساختى، آن سان كه اگر ما از او غافل بشويم، او دَمى [از ما] غافل نمى‌شود، و اگر ما [او را] از ياد ببريم، او [ما را] از ياد نمى‌برد. ما را از كيفر تو آسوده‌خاطر مى‌دارد؛ امّا از غيرِ تو مى‌ترساند. اگر آهنگِ زشتكارى پيش گيريم، ما را به آن تشويق مى‌كند، و اگر آهنگِ كارى نيك كنيم، ما را در آن، سست مى‌گردانَد. با شهوات، قصد ما مى‌كند، و با شُبهات، به سراغ ما مى‌آيد. اگر وعده‌مان دهد، دروغ مى‌گويد، و اگر اميدمان دهد، خلاف آن عمل مى‌كند. اگر تو، نيرنگ او را از ما دور نگردانى، گمراهمان مى‌سازد، و اگر ما را از تباهكارىِ او نگه ندارى، ما را مى‌لغزانَد.

بار خدايا! پس، با چيرگىِ خودت، چيرگى او را بر ما در هم شكن، تا با خواندنِ بسيارِ تو، او را از ما باز دارى، و به يارى تو، از نيرنگ او مصون بمانيم.

بار خدايا! همه خواسته‌هايم را به من عطا بفرما، و حاجت‌هايم را برآورده بساز، و از اجابت دعا كه آن را برايم ضمانت كرده‌اى، محرومم مگردان، و دعايم را كه تو خود، مرا بدان فرمان داده‌اى، از درگاهت باز مدار، و هر آنچه را كه در دنيا و آخرتم، باعث اصلاح حال من است، به من ارزانى بدار، چه آنها كه ياد كردم و چه آنها كه فراموش كردم [بگويم‌]، چه آنها كه به زبان آوردم و چه آنها كه در دل داشتم، چه آنها كه آشكار نمودم و چه آنها كه پنهان داشتم.

در همه اينها، مرا به سبب درخواستم از تو، از درستكاران قرار بده؛ از دست‌يابندگان به تقاضايشان از تو؛ از محروم ناشدگان از توكّل بر تو؛ از خو گرفتگان به پناه جستن از تو؛ از سودبرندگان در سوداىِ با تو؛ از پناهندگان به عزّت تو؛ از آنان كه از فضل خود، روزىِ حلال را بر ايشان فراخ گردانيده‌اى، و به جود و كَرَمت، به ايشان گشايش داده‌اى؛ از آنان كه به واسطه تو، از ذلّت، به عزّت رسيده‌اند، و از ستم، به عدل تو پناه آورده‌اند، و به رحمت تو، از بلا رهيده‌اند، و به توانگرىِ تو، از فقر به بى نيازى رسيده‌اند، و به بركتِ پروادارى از تو، از گناه‌ها و لغزش‌ها و خطا مصون مانده‌اند، و بر اثرِ طاعت تو، به خوبى و هدايت و دوستى موفّق گشته‌اند، و به واسطه قدرت تو، ميان آنان و گناهان، مانعْ پديده آمده است. آنان كه هر نافرمانى را وانهادند و در پناه تو آرميدند.

پروردگارا! همه اين موهبت‌ها را، به توفيق و رحمتت، به ما عطا بفرما، و ما را از عذاب آتش سوزان، پناه بده، و همانند آنچه را براى خود و فرزندانم در دنيا و آخرت از تو خواستم، به همه مسلمانان از مرد و زن، و جمله مؤمنان از مرد و زن عطا بفرما، كه به راستى، تو، نزديك و اجابت كننده و شنوا و دانا و با گذشت و آمرزنده و رئوف و مهربانى. ما

را در دنيا، نيكى ده و در آخرت نيز نيكى ده، و از عذاب آتش، نگاهمان بدار!