تحكيم خانواده از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٥ - حديث

فصل هفتم: دعا كردن‌

٧/ ١ دعا كردن براى خانواده‌

قرآن‌

«خداوندا! ما به خود ستم كرديم. اگر ما را نيامرزى و به ما رحم نكنى، بى‌گمان، از زيانكاران هستيم».

«گفتند: اى لوط! اگر دست بر ندارى، قطعا از اخراج‌شدگان خواهى بود. گفت: من دشمنِ كردار شما هستم. پرودگارا! مرا و خانواده‌ام را از آنچه انجام مى‌دهند، رهايى بخش. پس ما او و همه خانواده‌اش را نجات داديم».

حديث‌

٥٨٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: «اى محمّد! ... بگو: خدايا! اى صاحبِ نور بزرگ! اى صاحبِ كرسى بلندپايه! ... به من بخش، همچنان كه به دوستانت و اهل طاعتت بخشيدى؛ چرا كه من [نيز] مؤمن به تو هستم و بر تو توكّل دارم. انابه‌كننده به درگاه تو هستم و حركتم به سوى توست. همه خوبى‌ها را براى من و زن و فرزندانم گرد آور، و بدى را سراسر، از من و زن و

فرزندانم دور بگردان. تويى مهربان و بنده‌نواز، و ابداع‌كننده آسمان‌ها و زمين».