١٨٠. امام صادق عليه السلام: هرگاه بر همسرت در آمدى، موى پيشانى‌اش را بگير و رو به قبله كن و بگو: بار خدايا! امانت تو را گرفتم و با كلمات تو، او را بر خود حلال نمودم. پس، اگر از او برايم فرزندى مقدّر فرمودى، او را با بركت و پرهيزگار و از شيعه آل محمّد قرار ده و شيطان را در او سهم و بهره‌اى مَنِه!

١٨١. مكارم الأخلاق‌ به نقل از يكى از اهل بيت عليهم السلام: چون وقت زفاف نزديك مى‌شود، مستحب است كه از او (همسرت) بخواهى كه دو ركعت نماز مستحبّى بگزارد. هرگاه بر تو در آمد، با وضو باش، و خودت نيز دو ركعت نماز بگزار و حمد خداى را به جا بياور و بر پيامبر و خاندانش صلوات بفرست و بگو: پروردگارا! الفت و محبّت و رضايت او از من را روزى‌ام فرما و مرا نيز از او راضى بدار، و ما را به نيك‌ترين وجه و آسان‌ترين الفت و سازش، در كنار هم بدار؛ به درستى كه تو حلال را دوست دارى و حرام را ناخوش مى‌دارى.

١٨٢. كتاب من لا يحضره الفقيه‌ به نقل از ابو سعيد خِدرى: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على بن ابى طالب عليه السلام سفارش كرد و فرمود: «اى على! هرگاه عروس به خانه‌ات آمد، چون نشست، كفش‌هايش را در آور و پاهايش را [در ظرفى‌] بشوى و آب آن [ظرف‌] را از درِ خانه‌ات تا ته خانه‌ات بپاش؛ زيرا اگر چنين كنى، خداوند از خانه تو، هفتاد هزار نوع فقر را مى‌بَرد و هفتاد هزار نوع بركت، به آن وارد مى‌كند و هفتاد رحمت بر آن فرو مى‌فرستد كه بر فراز سر عروس، بال و پر مى‌زند تا بركت آنها به هر گوشه‌اى، از خانه‌ات برسد. و عروس، تا زمانى كه در آن خانه است، از ابتلا به ديوانگى و خوره و پيسى، در امان مى‌مانَد. تا يك هفته، عروس را از خوردن چهار چيز، باز بدار: ماست، سركه، گِشنيز و سيب ترش».

على عليه السلام فرمود: «اى پيامبر خدا! به چه دليل، او را از اين چهار چيز باز دارم؟».

فرمود: «چون رَحِم، از اين چهار خوراكى، سَتَروَن مى‌شود و فرزند نمى‌آورد ...».

على عليه السلام فرمود: «اى پيامبر خدا! سركه، چه خاصيتى دارد كه بايد از خوردن آن منع شود؟».

فرمود: «هرگاه پس از خوردن سركه، حيض شود، ديگر هرگز به طور كامل، پاك نمى‌گردد، و گشنيز، حيض را در شكم او تحريك مى‌كند و زايمان را بر او سخت مى‌سازد، و سيب ترش، حيض او را بند مى‌آورد و مايه دردش مى‌گردد».