٢٥٤٤.امام على عليه السلام ـ در مناجات خويش در ماه شع معبود من! مرا به نور تابناكِ عزّتت برسان تا تو را بشناسم و از جز تو روى بگردانم و از تو بيمناك و نگران باشم ، اى خداوندِ صاحبِ شُكوه و ارجمندى!

٢٥٤٥.امام على عليه السلام ـ در دعايى كه به نوف بكالى از تو درخواست مى كنم به آن نامت كه به واسطه آن بر دوستان ويژه ات نمودار گشتى و در نتيجه ، تو را يگانه دانستند و به شناخت تو دست يافتند و پس ، به حقيقتت تو را پرستش كردند ، اين كه خودت را به من بشناسانى تا از روى ايمان راستين به تو ، به ربوبيّتت اعتراف نمايم . اى معبود من! مرا از كسانى قرار مده كه نامِ بى معنا را مى پرستند ، و نيم نگاهى به من بيفكن كه با آن ، قلبم را به نور معرفت خودت و معرفت دوستانت روشن گردانى ، كه همانا تو بر هر كارى توانايى .

٢٥٤٦.امام زين العابدين عليه السلام : بار خدايا! مرا از آن كسانى قرار ده كه در راه تو كوشيدند و گامى وا پس ننهادند ، و طريق تو را پوييدند و [ذره اى از آن ]منحرف نشدند ، و در رسيدن به تو تكيه كردند تا آن كه رسيدند .

٢٥٤٧.امام صادق عليه السلام ـ در دعايى كه به زراره آم بار خدايا! خودت را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر خودت را به من نشناسانى ، پيامبرت را نخواهم شناخت . بار خدايا! پيامبرت را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر پيامبرت را به من نشناسانى ، حجّت تو را نخواهم شناخت . بار خدايا! حجّتت را به من بشناسان ؛ چرا كه اگر حجّتت را به من نشناسانى ، از دينم منحرف خواهم شد .