٢٥٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده . . . هر گاه براى گزاردن نماز به نمازگاهش مى رود ، خداوند عز و جلبه فرشتگانش مى فرمايد : «اى فرشتگان من! اين بنده ام را نمى بينيد كه چگونه از همه خلايق ، بريده و به من روى آورده و به رحمت و بخشندگى و مهربانى من اميد بسته است؟ شما را گواه مى گيرم كه من رحمت و كرامت هايم را به او ارزانى داشتم» .

٢٥٣٧.امام على عليه السلام ـ در مناجات خويش در ماه شع معبود من! كمال بريدن از خلق و روى آوردن به خودت را ارزانى ام بدار ، و ديدگان دل هايمان را به نور نگاه به تو ، روشن گردان تا ديدگان دل هايمان پرده هاى نور را از هم بدرند و به كان عظمت برسند و جان هايمان به عزّت قدس تو بياويزند .

٢٥٣٨.امام على عليه السلام : پيوستن به خدا ، در گسستن از مردم است .

٢٥٣٩.امام على عليه السلام : تو هرگز به خالق نپيوندى ، مگر آن گاه كه از خلق بِبُرى .