توكّأ عليه ، يعنى : تكيه كرد ، مانند «أوكأ» . اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه : «امّا من در حال تكيه غذا نمى خورم» ، يعنى : راست و چهارزانو و مانند اينها كه بيانگر آمادگى براى پرخورى است ؛ بلكه پيامبر صلى الله عليه و آله هنگام غذا خوردن ، چهارزانو نمى نشست و همانند كسى مى نشست كه آماده برخاستن است . مراد از «تكيه دادن» ، بر خلاف تصوّر عوام از طلاّب ، كج شدن به يك پهلو نيست . در المصباح مى گويد : اتَّكَأ ، يعنى : راست و چهارزانو نشست . در قرآن آمده است : «وَسُرُرا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ» كه «يتّكئون» به معناى «يجلسون (مى نشينند)» است . و مى فرمايد : «وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً» ، [و «متّكى ء] يعنى فرشى كه روى آن بنشينند . ابن اثير مى گويد : عامّه مردم از كلمه «اتّكا (تكيه دادن)» ، فقط كج نشستن و تكيه دادن به يك طرف بدن را مى فهمند ؛ ولى اين كلمه در هر دو معنا به كار مى رود . گفته مى شود : «اتّكأ» ، هر گاه كه پشت يا پهلويش را به چيزى تكيه دهد . و به هر كس كه تكيه به چيزى دهد ، مى گويند : «اتّكأ عليه» . و سرقسطى مى گويد : «اَتْكَأتُه» يعنى : به او چيزى دادم كه روى آن بنشيند و «ضربتُه حتّى اَتْكأته» يعنى : او را زدم تا اين كه به پهلو افتاد . و بيضاوى درباره اين سخن خداوند متعال كه : «وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً» مى گويد : يعنى پشتى و متكايى كه به آن تكيه كنند . به قولى [نيز] ، يعنى : غذا يا مجلس غذا (ميهمانى) ؛ چرا كه هنگام خوردن و آشاميدن ، عيّاشانه ، تكيه مى كنند . به همين خاطر ، از اين كار ، نهى شده است . وابن حُجر مى گويد : در معناى «اتّكاء» اختلاف نظر است . بعضى گفته اند : اتّكاء ، عبارت است از محكم و استوار نشستن براى غذا خوردن ، به هر شكلى كه باشد . و به قولى ، عبارت است از : كج شدن و لَم دادن به يك طرف . و به