٢٥١٥.امام صادق عليه السلام : به جانم سوگند ، اگر [مردم] در اين پديده هاى شكوهمند مى انديشيدند ، بى گمان در تركيبِ آشكار و تدبيرِ ظريف و نمايان و پديد آمدن اشيا ـ كه نبوده اند ـ و تبديل و تحوّل آنها از طبيعتى به طبيعتى و شكلى به شكلى ديگر ، نشانه اى مى ديدند كه آنها را به وجود سازنده رهنمون مى شد ؛ زيرا هيچ يك از اين پديده ها ، از اثر تدبير و تركيب كه نشان مى دهد آن را آفريدگارى مدبّر است ، و از تأليفى مدبّرانه كه به خداى يگانه و حكيم رهنمون مى شود ، خالى نيست .

٢٥١٦.امام رضا عليه السلام : از طريق صفات خداوند عز و جل به او راه برده مى شود ، او از ره گذر نام هايش درك مى گردد ، و به وسيله آفريدگانش به وجود او پى برده مى شود .

٢٥١٧.امام جواد عليه السلام : هر آنچه تجزيه پذير باشد يا به كمى و بيشى به وهم درآيد ، آفريده است و دلالت بر آن دارد كه وى را آفريدگارى است .

٢٥١٨.بحار الأنوار ـ به نقل از ملاّ محمّدتقى مجلسى ـ خداوند سبحان فرمود : «من گنجى پنهان بودم و دوست داشتم كه شناخته شوم . پس ، آفريدگان را آفريدم تا شناخته شوم» .

ر .ك : ص ٤٠٧ (مبانى شناخت خدا / خِرَد) .