دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٥
فصل سوم: مبانى شناخت خدا
٣ / ١
فطرت
قرآن
«پس ، روى خود را با گرايش تمام به حق ، به سوى اين دين كن ، با همان سرشتى الهى كه خدا مردم را بر آن ، سرشته است . آفرينش خدا ، تغييرناپذير است . اين است همان دين پايدار ؛ ولى بيشتر مردم نمى دانند» .
«[اين است] نگارگرى الهى ، و كيست خوش نگارتر از خدا؟ و ما او را پرستندگانيم» .
«پس ، از پليدى دورى كنيد و از گفتار باطل اجتناب ورزيد ، در حالى كه گروندگان خالص به خداييد [و] نه شريك گيرندگان براى او . و هر كس به خدا شرك ورزد ، چنان است كه گويى از آسمان ، فرو افتاده و مرغان [شكارى] او را ربوده اند ، يا باد ، او را به جايى دور افكنده است» .
«و اگر از آنان بپرسى : «چه كسى آسمان ها و زمين را آفريده است؟» ، هر آينه مى گويند : خدا» .
ر . ك : عنكبوت، آيه ٦١ و زخرف، آيه ٩ .
حديث
٢٤٣٤.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «هر كودكى با سرشت خدايى به دنيا مى آيد ؛ يعنى با اين شناخت كه خداوند عز و جلآفريدگار اوست . اين است سخن خداوند كه : «اگر از آنان بپرسى : «چه كسى آسمان ها و زمين را آفريده است؟» ، هر آينه مى گويند : خدا»» .