٢١٨٤.امام على عليه السلام ـ در توصيه هاى خويش به كمي اى كميل! هر گاه غذا مى خورى ، نام خدا را ببر كه با وجود نام او ، هيچ چيز زيان نمى زند ، و آن ، شفابخش هر درد و گزندى است . اى كميل! هر گاه غذا مى خورى ، ديگرى را هم شريك گردان و بخل مورز ؛ زيرا تو چيزى را روزىِ مردم نكرده اى ، و خداوند براى اين كار به تو پاداش شايان مى دهد . اى كميل! اخلاقت را خوش گردان ، با همنشينت گشاده رو باش ، و بر سر خدمتكارت داد مزن .

٢١٨٥.امام على عليه السلام : هر گاه در آغاز غذا نام خدا برده شود و در پايانش حمد او گفته شود و قبل و بعد از غذا دست ها شسته شوند و دست هاى خورنده اش زياد باشد و [غذا] از حلال باشد ، بركتِ آن غذا كامل شده است .

٢١٨٦.امام على عليه السلام : غذا را سه گونه بايد خورد : با برادران به شادى ، با فقيران به ايثار ، و با دنياپرستان به جوان مردى .

٢١٨٧.كتاب من لايحضره الفقيه ـ به نقل از عمرو بن قيس در مدينه بر امام باقر عليه السلام در آمدم . در برابرش سفره اى بود و مشغول خوردن بود . گفتم : حدّ (قانون) اين سفره چيست؟ فرمود : «هر گاه آن را گستردى ، بسم اللّه بگو و هر گاه آن را جمع كردى ، الحمد للّه بگو و اطراف سفره را تميز كن . اين ، حدّ (قانون) سفره است» .