٢٥٢٣.امام على عليه السلام ـ در مناجات خويش در ماه شع [از تو درخواست مى كنم كه ]بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و مرا از كسانى قرار دهى كه پيوسته به ياد تو هستند و عهد تو را نمى شكنند .

٢٥٢٤.مصباح الشريعة ـ در سخنى كه به امام صادق عليه ال بنده ، هر گاه خداوند متعال را با تعظيم و خالصانه ياد كند ، تمام حجاب هايى كه پيش تر ميان او و خدا بوده است ، كنار زده مى شود . . . و هر گاه از ياد خدا غافل شود ، زان پس ، در حجاب خواهد ماند و [دلش] سخت و تاريك مى شود ، از آن زمان كه از نور تعظيم [خداوند ]جدا گشته است .

٦ / ٢

نماز

٢٥٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نماز ، از احكام دين است و خشنودى پروردگار عز و جل در آن است و راه پيامبران است . فرشتگان ، نمازگزار را دوست مى دارند و او از هدايت و ايمان و نور معرفت برخوردار است .

٢٥٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نماز شب ، مايه خشنودى پروردگار و دوستى فرشتگان ، و سنّت پيامبران ، نور معرفت و ريشه ايمان است .

٢٥٢٧.امام على عليه السلام ـ در تفسير بندهاى اذان و ا معناى «قَد قامتِ الصلاة (نماز ، برپا شد)» در اقامه ، آن است كه : هنگام ديدار و مناجات ، و برآورده شدن حاجات ، و رسيدن به آرزوها ، و نايل شدن به وصال خداوند عز و جل و كرامت و آمرزش و گذشت و خشنودى او ، فرا رسيد .