٢٥٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما وسيله تقرّب به خدا و رسيدن به خشنودى خدا هستيم . عصمت و خلافت و هدايت ، مختصّ ماست و نبوّت و ولايت و امامت ، در ميان ماست . ما كان حكمتيم و دروازه رحمت و درخت عصمت . ماييم كلمه تقوا و نمونه برين و حجّت بزرگ تر و آن دستگيره استوارترين كه هر كس بدان چنگ زند ، نجات مى يابد .

٢٥٤١.امام على عليه السلام : با توحيد خداوند و اطاعت از كسى كه او شما را به اطاعت از وى فرمان داده است ، به خدا نزديك شويد و عقد زنان كافر را نگه نداريد . [١]

٢٥٤٢.امام رضا عليه السلام : هر كه دوست دارد كه خدا را بى پرده ببيند و خدا نيز بى پرده به او بنگرد ، بايد آل محمّد را دوست بدارد و از دشمن آنان بيزارى بجويد ، و از امام مؤمنان آنان پيروى كند . در اين صورت ، چون روز قيامت شود ، خداوند بى پرده به او مى نگرد و او خدا را بى پرده مى بيند .

٢٥٤٣.امام هادى عليه السلام ـ در زيارت «جامعه كبيره» هر كه خدا را خواست ، از شما آغاز كرد و هر كه او را به يگانگى شناخت ، از شما پذيرفت و هر كه آهنگ [تقرّب به ]او كرد ، از طريق شما [به او] رو نمود .

ر .ك : ص ٣٨١ (راهنمايانِ شناخت خدا / اهل بيت) .

[١] اين جمله ، كنايه از عقد و پيمان و جز آن است كه انسان را در برابر كافر و هر كسى كه خدايش نمى پسندد ، ملتزم و متعهّد مى كند .