ائتلفت و ما بعده يكون مكرّراً . [١] اَلْف ، عدد مخصوصى است و به اين نامْ ناميده شدن عددى خاص ، به خاطر جمع آمدن اعداد در آن است ؛ چرا كه اعداد ، چهار دسته اند : يكان ، دهگان ، صدگان و هزارگان ، و وقتى اعداد به هزار (اَلْف) مى رسند ، بعد از آن ، ديگر تكرار مى شوند . بنا بر اين ، الفت و تأليف ، گاه مادّى است (مانند كنار هم قرار دادن اجزاى يك مجموعه) و گاه معنوى است (مانند كنار هم قرار گرفتن دل ها) .

اُلفت ، در قرآن و حديث

اين واژه در قرآن و حديث نيز ، گاه در تأليف مادّى استعمال شده است (مانند : «أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِى سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا ؛ آيا نمى دانى كه خدا [است كه ]ابرى را مى راند و سپس ميان [اجزاى] آن را پيوند مى دهد و آن گاه ، آن را متراكم مى سازد؟» [٢] ) و گاه در تأليف معنوى به كار رفته است (مانند : «وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَآءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ ؛ و نعمت خدا را بر خود ، ياد كنيد ، كه دشمن يكديگر بوديد و او [بود كه ]ميان دل هاى شما ، الفت انداخت» [٣] ) . اين عنوان (مَدخل) ، اختصاص به معناى دومِ «الفت» دارد و در آن ، اهمّيت و ارزش نزديكى دل ها به يكديگر از نگاه اسلام و نيز زمينه ها ، موانع و آثار «الفت» از منظر قرآن و احاديث ، ارائه خواهد گرديد . مهم ترين نكات در اين زمينه عبارت اند از :

[١] مفردات ألفاظ القرآن : ص ٨٢ .[٢] نور : آيه ٤٣ .[٣] آل عمران : آيه ١٠٣ .