٢٢١٩.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو ايّوب انصارى ـ پيامبر خدا هر گاه مى خورد يا مى آشاميد ، مى گفت : «سپاس ، خداوندى را كه غذا و آب مى دهد و آن را مى گواراند ، و برايش راه خروجى قرار داده است» .

٢٢٢٠.صحيح البخارى ـ به نقل از ابو اُمامه ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله پس از آن كه سفره اش برچيده مى شد ، مى گفت : «سپاس فراوان و پاك و خجسته ، خداوند را ؛ سپاسى هماره و پيوسته كه از آن استغنا نمى جوييم ، اى پروردگار ما!» . [١]

٢٢٢١.الشكر ، ابن ابى الدنيا ـ به نقل از اَنَس ـ : پيامبر خدا چون غذايش را مى خورد ، مى گفت : «سپاس ، خداوندى را كه به من خوراك و آب داد و هدايتم فرمود و مرا به هر آزمونى نيكو ، آزمود . سپاس ، خداوندِ روزى ده نيرومند استوار را . [٢] بار خدايا! هر آن خوبى را كه به ما عطا كردى و هر آن خوبى را كه روزىِ ما كردى ، از ما باز مگير و ما را از سپاس گزارانت قرار ده» .

٢٢٢٢.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه غذايش را تمام مى كرد ، مى گفت : «سپاس ، خدايى را كه ما را آب و غذا داد و مسلمانمان قرار داد» .

[١] درباره معانى محتمل ديگرى كه براى بخش انتهايى اين دعا برشمرده اند ، ر .ك : نيل الأوطار : ج ٦ ص ٥١ ، تحفة الأحوذى : ج ٩ ص ٢٩٧ ، الأذكار النَّوَوية : ص ٢٣٥ ، عون المعبود : ج ١ ص ٢٣٥ .[٢] متين : هر چيز محكم و نيرومند كه هيچ ضعف و سستى به او راه نيابد . وصف خداوند به نيرومندى و متانت ، بدان معناست كه او بر هر چيزى در كمال توانايى و اقتدار است (مجمع البحرين : ج ٣ ص ١٦٧٠ «متن») .