٢٥١٠.امام على عليه السلام : ستايش ، خدايى را كه . . . ذهن ها او را در مى يابند ، امّا نه با ادراك حسّى ، و ديدنى ها به وجودش گواهى مى دهند ، امّا نه به واسطه مشاهده حسّى . در وهم ها نمى گنجد ؛ بلكه به واسطه وهم ها بر آنها تجلّى كرده است .

٢٥١١.امام حسين عليه السلام ـ نيز در اثبات آفريدگار ـ تو آنى كه در هر چيزى خود را به من شناساندى . پس ، تو را در هر چيز آشكار ديدم ، و تو براى هر چيزى آشكارى .

٢٥١٢.امام باقر عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند ع «و كسى كه در اين [دنيا ]كور باشد ، در آخرت نيز كور است و گمراه تر است» ـ : كسى كه آفرينش آسمان ها و زمين ، و آمد و شد شب و روز ، و گردش گردون و خورشيد و ماه ، و [ديگر ]نشانه هاى شگفت انگيز ، او را به اين رهنمون نشوند كه در پس اينها ، حقيقتى باعظمت تر از آنها وجود دارد ، چنين كسى در آخرت ، كور[دل] و گم راه تر است ؛ چرا كه او از ديدن اين همه ، كور است و ره به جايى (حقيقت ماورايى) نمى برد .

٢٥١٣.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ اين سؤال زنديق دليل بر وجود او چيست؟ ـ : وجود ساخته ها دلالت بر اين دارد كه سازنده اى آنها را ساخته است . آيا نمى بينى كه چون بنايى ساخته و برافراشته مى بينى ، درمى يابى كه آن را بنّايى است ، هرچند تو آن بنا را نديده و مشاهده نكرده باشى؟!

٢٥١٤.امام صادق عليه السلام ـ به مفضّل بن عمر ـ : اى مفضّل! نخستين دليل و برهان بر وجود آفريدگارِ بسيار پاك ، فراهم آوردن اين جهان و تركيب اجزاى آن و نظم بخشيدن دقيق به آنهاست . هر گاه با انديشه ات در اين جهان تأمّل كنى و با خِرَدت آن را وارسى نمايى ، آن را همچون خانه اى مى يابى كه همه آنچه را بندگان او بدان نياز دارند ، در آن فراهم آمده است . آسمان ، مانند سقف [آن خانه ]برافراشته شده و زمين چون فرش ، گسترده شده است و ستارگان ، چونان چراغ ، چيده شده اند و گوهرها همچون گنجينه اندوخته شده اند و هر چيزى در آن ، براى كارى آماده شده است ، و انسان مانند مالك اين خانه است و همه آنچه در اين خانه است ، در اختيار او نهاده شده است . انواع گياهان براى مقاصد او آماده گشته اند و انواع حيوانات ، در راه مصالح و منافع او به كار گرفته شده اند . پس ، اين همه ، آشكارا دلالت بر آن دارد كه جهان ، با نقشه و حكمت و سازمان و هماهنگى آفريده شده است ، و آفريننده آنها يكى است و هموست كه اجزاى اين عالم را تركيب و نظم بخشيده است .