دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٧
٢٤٣٥.الكافى ـ به نقل از زراره ـ : از امام باقر عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل : «حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ» پرسيدم . فرمود : «حنيف بودن ، از سرشتى است كه خداوند، مردم را بر آن سرشته است» و [درباره] «آفرينش خداوند ، تغييرناپذير است»[نيز] فرمود : «[يعنى] آنان را بر فطرتِ شناخت خويش آفريد» .
٢٤٣٦.التوحيد ـ به نقل از زراره ـ : به امام باقر عليه السلام گفتم : به سلامت باشيد! اين سخن خداوند عز و جل در كتابش كه مى فرمايد : «سرشت الهى كه خدا مردم را بر آن سرشته است» ، به چه معناست؟ فرمود : «آنان را بر يكتاپرستى سرشت ، در هنگامى كه از آنها پيمان گرفت كه او را پروردگار خويش بشناسند» . گفتم : [آيا مردم ]با او سخن گفتند [و پيمان بستند]؟ امام عليه السلام سرش را پايين انداخت . سپس فرمود : «اگر چنين نبود ، كه نمى دانستند پروردگارشان كيست و روزى دهنده شان چه كسى است» .
٢٤٣٧.معانى الأخبار ـ به نقل از زراره ـ : از امام باقر عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل : «حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ» پرسيدم و گفتم : حنيفيّه به چه معناست؟ فرمود : «همان فطرت است» .
٢٤٣٨.المحاسن ـ به نقل از زراره ـ : از امام باقر عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل : «سرشت الهى كه خدا مردم را بر آن سرشته است» پرسيدم . فرمود : «آنان را بر اين شناخت از او كه پروردگار آنان است ، سرشت . و اگر چنين نبود ، آن گاه كه از آنان سؤال شد ، نمى دانستند كه پروردگارشان كيست و روزى دهنده شان چه كسى است» .