١٩٣٧.السيرة النبويّة ـ به نقل از ابو ايّوب انصارى ـ ما براى پيامبر خدا شام درست مى كرديم و نزد ايشان مى فرستاديم و هر گاه باقى مانده غذا را به ما بر مى گرداند ، من و اُمّ ايّوب از جايى كه دست ايشان خورده بود ، به قصد تبرّك مى خورديم . شبى شام ايشان را فرستاديم و پياز يا سير هم به آن زده بوديم . وقتى پيامبر خدا غذا را برگرداند ، اثرى از دست ايشان در آن نديديم . من با نگرانى نزد ايشان رفتم و گفتم : پدر و مادرم به فدايت ، اى پيامبر خدا! شامتان را برگردانديد و من جاى دست شما را در آن نديدم ، در حالى كه قبلاً وقتى بر مى گردانديد ، من وامّ ايّوب به قصد تبرّك از محلّ دست شما مى خورديم! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «ديدم بوى سير مى دهد ، و من هم كسى هستم كه [با پروردگارم يا فرشتگان] مناجات مى كنم ؛ [١] امّا شما آن را بخوريد» . ما خود ، آن غذا را خورديم و از آن پس ، ديگر براى ايشان از سير ، غذا تهيّه نكرديم .

[١] ممكن است كلمه «أُناجى» در متن عربى ، مجهول خوانده شود . در اين صورت ، مقصود حديث ، آن است كه : مردم با من نجوا مى كنند و در گوشى صحبت مى نمايند و از اين رو ، ممكن است از بوى دهانم ناراحت شوند .