٢٤٦٨.صحيح مسلم ـ به نقل از عبد اللّه بن شقيق ـ : به أبو ذر گفتم : اگر پيامبر خدا را مى ديدم ، از او مى پرسيدم . أبو ذر گفت : درباره چه چيز از او مى پرسيدى؟ گفت : از او مى پرسيدم : آيا پروردگارت را ديده اى؟ أبو ذر گفت : من پرسيدم . فرمود : «نورى ديدم» .

٢٤٦٩.امام رضا عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «شبى كه به آسمان (معراج) برده شدم ، جبرئيل مرا به جايى رساند كه خودش هرگز به آن جا قدم ننهاده بود» . پس ، پرده براى پيامبر صلى الله عليه و آله كنار زده شد و خداوند از نور عظمت خويش ، آنچه را خواست ، به او نشان داد .

٢٤٧٠.التوحيد ـ به نقل از مُرازِم ـ : شنيدم كه امام صادق عليه السلام مى فرمايد : «پيامبر خدا پروردگارش عز و جل را ديد ؛ يعنى با قلبش» .

٢٤٧١.امام على عليه السلام ـ در مناظره اش با يهودىِ ش اين ، سليمان است كه به او سلطنتى داده شد كه براى احدى بعد از او سزاوار نيست ـ : همين طور است ؛ امّا به محمّد صلى الله عليه و آله برتر از آن داده شد . او فاصله يك ماه راه را در يك شب از مسجد الحرام به مسجد الأقصى برده شد ، و به ملكوت آسمان ها كه پنجاه هزار سال راه است ، در كمتر از ثلثى از شبْ عروج كرد ، تا آن كه به پاى عرش رسيد و به عِلمْ نزديك شد و آويخت و ديباى نازك سبزرنگى از بهشت برايش آويزان گشت ، و نور ديده او را فرو پوشاند و عظمت پروردگارش را با دل خويش ، و نه ديده اش ، ديد و ميان او و آن [بهشت يا عظمت خداوند] به اندازه يك كمان يا كمتر فاصله بود .