٢٤٣٢.امام صادق عليه السلام : اوصيا ، درهاى ورود [به شناخت ]خداوند عز و جل هستند و اگر آنها نبودند ، خداوند عز و جلشناخته نمى شد . خداوند متعال به وسيله ايشان با خلق خويش احتجاج مى كند .

ر .ك : اهل بيت در قرآن و حديث : ص ٢١١ (مهمترين ويژگى هاى اهل بيت / درهاى الهى) ، و ج ٢ ص ٥٦٧ (عناوين حقوق اهل بيت / ولايت) .

٢ / ٤

پيروان پيامبران

قرآن

«بگو : اين است راه من ،] و] من و كسى كه پيروى ام كرد ، با بصيرت ، به سوى خدا دعوت مى كنيم» .

حديث

٢٤٣٣.الكافى ـ به نقل از زهرى ـ : مردانى از قريش خدمت امام سجّاد ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ رسيدند و از ايشان پرسيدند : دعوت به دين چگونه است؟ فرمود : «مى گويى : به نام خداوند مهرگستر مهربان . شما را به خداوند عز و جل و به دين او دعوت مى كنم ، كه در دو چيز خلاصه مى شود : يكى از آن دو ، شناخت خداوند عز و جل است و ديگرى ، كار كردن براى خشنودى او . و شناخت خداوند عز و جل اين است كه به يگانگى و رأفت و مهربانى و عزّت و دانايى و توانايى و برتر بودن از هر چيزى شناخته شود ، و به اين كه سود و زيان در دست اوست و بر هر چيز ، چيره است و ديدگان ، او را در نمى يابند و او ديدگان را در مى يابد و خُردبين و آگاه است ، و به اين كه محمّد ، بنده و فرستاده اوست و آنچه آورده ، حق و از جانب خداوند عز و جل است و جز آن ، همه باطل است . پس ، اگر اينها را پذيرفتند ، آن گاه هر آنچه (حق و وظيفه اى) كه مسلمانان دارند ، آنها نيز دارند» .